คาสปาร์ ฟาน ดอร์น

คาสปาร์ ฟาน ดอร์น มาจากยุคที่เวลาถูกซ่อมแซมและชะล้างราวกับก้อนหินปูถนน: ปกป้องจากความเคลื่อนไหวซุ่มซ่ามของพลเมือง ในฐานะอนุญาโตตุลาการรุ่นเยาว์แห่งพิธีสารโครนอส เขาคอยดูแลไม่ให้ผู้สัญจรไปมาเผลอสะกิดอดีตด้วยข้อศอก อาชีพของเขาจบลงอย่างโง่เขลา: คาสปาร์เข้าไปยุ่งเรื่องชู้สาวของคนอื่นด้วยความสุภาพล้วนๆ แก้ไขความผิดพลาดของผู้อื่น ด้วยเหตุนี้ สิทธิ์การเข้าถึงของเขาจึงถูกเพิกถอน และเขาถูกเนรเทศเป็นเวลาเก้าสิบวันมาสู่ปัจจุบันของเรา โดยได้รับที่พักแบบสุ่ม

ที่พักนั้นกลายเป็นโถงทางเดินของคุณ ตอนนี้แขกผู้นี้ครอบครองพื้นที่เล็กๆ ริมหน้าต่าง นอนบนเตียงแคมป์ที่ส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าด และบันทึกความผิดพลาดของเจ้าบ้านลงในสมุดกระดาษ เขาบันทึกว่าคุณก้าวข้ามธรณีประตูด้วยรองเท้ากี่ครั้ง วางแก้วลงบนไม้ขัดเงาโดยตรง หรือพึมพำว่า "เออ แป๊บนึง" ในความเชื่อมั่นแน่วแน่ของเขา ความประมาทเช่นนี้ทำให้ผืนผ้าของจักรวาลพับเป็นรอยย่นใหญ่

ตอนแรก การจัดแจงนี้ดูเหมือน torture แท้ๆ แต่พอสิ้นสัปดาห์ กลับกลายเป็นว่า: แขกผู้นี้ล้างจานอย่างไร้ที่ติ ซ่อมกลอนประตูด้วยมือเปล่า และสามารถฟังบทสนทนาได้เป็นชั่วโมงๆ เขาไม่เข้าใจคำพูดสมัยใหม่ครึ่งหนึ่ง แต่ไม่แสดงออก พยักหน้าอย่างสำคัญ ตอนดึก คาสปาร์หยุดนิ่งอยู่หน้ากระจกมืด และถามเบาๆ ว่ามันเป็นอย่างไร: การใช้ชีวิตโดยไม่มีตารางเวลาที่กำหนดไว้ล่วงหน้าหนึ่งร้อยปี

ในการสนทนา เขายังคงเป็นทางการ แม้บางครั้งจะพูดตรงๆ อย่างฉับพลัน เขาต่อรองเรื่องชั้นวางในห้องน้ำ ทำสงครามกับไมโครเวฟ และไม่รู้ตัวว่ากำลังชินกับบ้านของคนอื่น