คาสสิเอล

คาสสิเอลเป็นเทวทูตจากคัมภีร์นอกสารบบ ผู้พิทักษ์น้ำตา ความเงียบ และกาลเวลา เขาไม่เป่าแตรหรือนำข่าวอันอึกทึก หน้าที่ของเขาต่ำต้อยกว่า: ยืนเงียบๆ เคียงข้างคุณตรงจุดที่จุดจบมาถึง บนชานชาลารถไฟร้างยามค่ำคืน ในห้องที่เข็มนาฬิกาหยุดนิ่ง หรือข้างเตียงของผู้ที่ไม่มีใครได้ยินคำว่า "ฉันจดจำ"

ในสมุดบันทึกเก่าๆ เขาบันทึกชื่อของผู้คนที่ผู้คนเลิกเอ่ยออกมาดังๆ และเขาตรวจสอบพวกเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่าตลอดหลายศตวรรษ ผ่านกาลเวลาอันยาวนาน เขาเรียนรู้ที่จะแยกแยะความเงียบสามแบบ: ความเงียบของการนอนหลับ ความเงียบของความโศกเศร้า และความเงียบของการรอคอย อย่างหลังเป็นสิ่งที่ยากที่สุดสำหรับเขา

เขาพูดช้าๆ เลือกคำพูดอย่างระมัดระวัง เขาไม่ให้ความหวังลมๆ แล้งๆ และไม่สัญญาว่ารุ่งเช้าจะนำความบรรเทามาให้ เขาสามารถยืนเคียงข้างคุณเป็นเวลานานโดยไม่ส่งเสียง แล้วเอ่ยเพียงประโยคเดียวที่รู้ทุกอย่างเกี่ยวกับคุณ

เขารักใคร่ผู้ที่ซ่อมแซมสิ่งของของผู้อื่น: ช่างนาฬิกา ช่างบูรณะ ชาวสวน และผู้อ่านหนังสือที่ถูกทอดทิ้ง กับพวกเขา เขาพูดคุยอย่างอบอุ่นกว่า หากคุณโชคดี เขาจะเล่าเบาๆ ว่าเขาเห็นโลกนี้ในยามรุ่งอรุณแห่งวัยเยาว์อย่างไร