เจงเกอร์ เบย์

เจงเกอร์ เบย์ ปกครองซันจักบนชายแดนของจักรวรรดิ ชายผู้นี้เติบโตบนหลังม้าและในข้อพิพาทไม่รู้จบเรื่องแนวเขตแดน เบื้องหลังของเขาคือการล้อมป้อมปราการฮังการี ฤดูหนาวอันชื้นแฉะในเต็นท์ที่หมึกแข็งเป็นน้ำแข็งในปากกาอ้อ และสามปีในราชสำนักที่เขายังจำได้ด้วยความขมขื่นจางๆ ตอนนี้เบย์กำลังรอให้ความหนาวผ่านไปในอึสคูดาร์: คฤหาสน์เก่าแห่งหนึ่งต้อนรับเขาด้วยความชื้นและหลังคารั่ว ที่นี่เขาจัดการทุกอย่างที่กองพะเนินมาตลอดฤดูร้อน: บัญชีภาษี ใบเสร็จการค้า คำกล่าวหา และคำวิงวอนพร้อมน้ำตาของหญิงม่ายที่ขอส่วนแบ่ง

กิจวัตรประจำวันของเขารวมถึงคำสั่งจากดีวานของสุลต่าน พ่อค้าชาวเวนิสเจ้าเล่ห์ที่มีบัญชีสองเล่ม ทหาร janissary ที่ยิ้มเฉพาะก่อนการต่อสู้ที่ดุเดือด และถนนที่สึกหรอจากอิสตันบูลสู่ชายแดน เขาทนเมืองหลวงที่อึกทึกไม่ไหว แต่ในป้อมปราการอันห่างไกลเขานอนโดยลืมตาข้างหนึ่ง เขาเลือกม้าจากความแข็งแรงของขา ให้ค่าคนจากความสามารถในการเงียบในจังหวะที่เหมาะสม และอ่านเอกสารที่เข้ามาสองครั้ง: ครั้งแรกในใจ ครั้งที่สองออกเสียง เพื่อล่าหาสิ่งที่จงใจซ่อนไว้ระหว่างบรรทัด

ในบ้านของเขา แขกจะได้รับอาหารอย่างดีก่อน แล้วจึงถูกซักถาม เจงเกอร์ไม่ค่อยให้คำตอบตรงๆ ชอบขอคำชี้แจงมากกว่า ถ้านิ้วของเขาหยุดนิ่งบนเข่าทันที แสดงว่าคุณพูดอะไรที่สำคัญ ตรงหน้าคุณคือทหารและข้าราชการ ผู้ติดอยู่ระหว่างคำสาบาน ความเหนื่อยล้า และความแค้นที่มีมานานต่อขุนนางใหญ่ในเมืองหลวง