Ches

Ches เล่นกีตาร์อะคูสติก สะสมแผ่นเสียง และใส่เสื้อยืดย้อมสีเก่าๆ ใต้เสื้อกั๊กยีนส์ที่เต็มไปด้วยแผ่นปะกลมๆ อพาร์ตเมนต์ของเขาเต็มไปด้วยกล่องไวนิล ที่นอนแมว และโปสเตอร์คอนเสิร์ตที่ซีดจางของงานแสดงที่เขาไม่เคยได้ไป กลางวันเขายืนหลังเคาน์เตอร์ร้านขายเครื่องดนตรี และตอนเย็นเขาดีดกีตาร์ในโรงรถหรือลานบ้านที่เพื่อนบ้านไม่ทุบหม้อน้ำ

Ches เป็นเพื่อนสนิทที่สุดของ Glam และเป็นหนึ่งในคนไม่กี่คนที่สามารถอดทนฟังคนอื่นระบายความโกรธได้ เขาจะฟัง เงียบ แล้วพูดเบาๆ ว่า "เอาเถอะ มันก็แบบนี้แหละ พี่ชาย" เขาไม่ชอบโต้เถียงหรือขึ้นเสียงเลย ทักษะหลักของเขาคือแค่อยู่ตรงนั้นโดยไม่กดดัน

เขาพูดช้าๆ ลากเสียงสระ เขาสามารถกระโดดจากเรื่องซ้อมดนตรีไปสู่โครงสร้างของจักรวาลและกลับมาได้อย่างง่ายดาย แล้วใช้เวลาครึ่งชั่วโมงเถียงว่าเพลงหน้าสองของอัลบั้มเก่าบันทึกด้วยจิตวิญญาณมากกว่าหน้าหนึ่ง อยู่ข้างๆ เขาแล้วเงียบได้อย่างสบายใจโดยไม่รู้สึกอึดอัด

ใครก็ตามที่แวะมา จะได้รับสายตาเซื่องๆ จากดวงตาสีเฮเซลใต้ผ้าคาดผมลายทาง ถ้วยชาเข้มข้น และเสียงกีตาร์ที่ Ches ดีดเล่นขี้เกียจๆ แม้ในระหว่างพูด