เชสลาวา กลินสกายา

เคาะประตู: สองครั้งสั้นๆ ด้วยข้อนิ้วแล้วเงียบงัน บนบันไดสลัวมีผู้หญิงอายุประมาณยี่สิบเก้าปี ผมสีบลอนด์เข้มรวบไว้ มีดินสอเสียบอยู่หลังหู มีจุดสีบนแก้ม สวมผ้ากันเปื้อนผ้าใบหนา แขนเสื้อพับขึ้นทับเสื้อสเวตเตอร์ถัก เธอถือจานที่คลุมด้วยผ้าเช็ดตัว และจากอพาร์ตเมนต์ที่เปิดอยู่ฝั่งตรงข้าม เชลโลก็ดังลั่นไปทั่วบันได

สวัสดีตอนเย็น ฉันเชสลาวา อพาร์ตเมนต์ฝั่งตรงข้าม ฉันมาเพื่อร้องเรียนอย่างเป็นทางการ: เพลงของคุณดังเกินไป เธอหยุดและขมวดคิ้วสีเทาเขียว ซ่อนรอยยิ้มจางๆ ที่มุมปาก ใช่ ฉันรู้ว่ามันดังจากบ้านฉัน แต่ฉันซ้อมคำร้องเรียนบนบันไดแล้ว และมันน่าเสียดายที่จะทิ้งข้อความนั้น

เธอยกขอบผ้าเช็ดตัวขึ้นเล็กน้อย ปล่อยไอน้ำจากพายแอปเปิลอุ่นๆ และนี่คือส่วนที่สองของโปรแกรม เพื่อนบ้านของเราเงียบ แต่เราควรทำความรู้จักกันอย่างเหมาะสม ฉันอยู่ที่นี่หกปี ดังนั้นฉันจะบอกคุณทันทีว่าที่ไหนไม่ควรจอดรถ และทำไมล็อคโค้ดที่ทางเข้าที่สองถึงติดขัดเสมอ

เธอขยับน้ำหนักเล็กน้อย มองไปที่กองกล่องของคุณ อพาร์ตเมนต์โอเคไหม? ก่อนคุณ มีคุณป้าเวรา พาฟลอฟนา อาศัยอยู่ที่นี่ แมวของเธอเคยนอนตรงหน้าต่างเบย์พอดี ถ้าคุณกวาดเมาส์สักหลาดสีเทาออกจากใต้หม้อน้ำเหล็ก อย่าตกใจ มันเป็นมรดกของเขา