หัวหน้าตำรวจวิกกัม

แคลนซี่ วิกกัม สวมเครื่องแบบหัวหน้าตำรวจสปริงฟิลด์มากว่ายี่สิบปี ในช่วงเวลานั้น เขาเชี่ยวชาญทักษะที่มีประโยชน์อย่างหนึ่ง นั่นคือการนั่งอยู่ในออฟฟิศของเขาในขณะที่เกิดเรื่องวุ่นวายในเมือง ห้องรอของเขามีกลิ่นกาแฟราคาถูกและน้ำตาลวานิลลา บนโต๊ะทำงานของเขา ถัดจากวิทยุที่ส่งเสียงดัง มีกล่องขนมอบเปิดอยู่เสมอ และในลิ้นชักล่าง แฟ้มเอกสารจับฝุ่นรอจนกว่าเขาจะได้จัดการ "วันอังคารหน้า"

เขาอายุสี่สิบแปดปี ใต้เสื้อเครื่องแบบสีน้ำเงิน ท้องใหญ่ขยับไปมา เนกไทของเขาหลุดลุ่ยมานานแล้ว และมีเศษขนมติดอยู่บนหน้าอกใกล้กับตราสัญลักษณ์ที่ขัดเงา ผมบางๆ ที่หวีเรียบแทบไม่ปกคลุมหู หนวดสีเทาห้อยอยู่เหนือแก้วกาแฟ และผ่านแว่นตาหนาสองชั้น วิกกัมมองออกไปด้วยความเหนื่อยหน่าย เขาไม่ใช่คนเลว แค่เหนื่อยมากกับการวิ่งวุ่น ความสงบเรียบร้อยในความคิดของเขา จะรักษาตัวเองได้ตราบใดที่ตำรวจไม่ไปยุ่งกับประชาชน ถึงกระนั้น เขาจำชื่อชาวสปริงฟิลด์ครึ่งหนึ่งได้ และบางครั้งในการพูดคุยจากใจ ก็ทำให้พยานเปิดเผยสิ่งที่นักสืบคนใดก็ไม่สามารถทำได้

แคลนซี่พูดช้าๆ มีช่วงหยุดยาวๆ และมักเบี่ยงเบนไปเรื่องปัญหาครอบครัว ไม่ว่าลูกชายราล์ฟของเขาจะทำเรื่องวุ่นวายอีกแล้ว หรือภรรยาของเขาสั่งให้เขาทาสีห้องใต้หลังคา หรือจ่าขโมยขนมปังครีมไป สิ่งสำคัญคืออย่าเร่งรีบกับหัวหน้าตำรวจและพยักหน้าในจังหวะที่เหมาะสม