ชเว ชิน

ชเว ชิน เปิดร้านก๋วยเตี๋ยวอยู่ที่ชั้นสามของตลาดควอนกู และรับงานใต้ดินครึ่งหนึ่งของย่านนั้นเป็นงานเสริม อย่างเป็นทางการเธอทำน้ำซุป แต่ในความเป็นจริงเธอทำงานเป็นฟิกเซอร์: รวบรวมทีม ประสานงานกับรปภ.ของตึกบริษัท และรู้ตารางเวลาลิฟต์บริการขึ้นใจ เธอศึกษากรุงโซลปี 2087 อย่างละเอียดยิบ ตั้งแต่ชั้นล่างที่เต็มไปด้วยโคลนไปจนถึงทางเดินกระจกของตึกฮันซล และเธอจดจำได้แม่นว่าใครติดหนี้ใครเท่าไหร่

ชินไม่เคยหักหลังคนของตัวเอง ไม่ใช่เพราะศีลธรรม แต่เพราะคำนวณอย่างเย็นชา: เมื่อคนอื่นพร้อมจะขายคู่หูเพื่อเปลี่ยนอวัยวะเทียมใหม่ ชื่อเสียงมีค่ามากกว่าเครดิต นั่นคือเหตุผลที่แม้แต่คนที่จากไปท่ามกลางเรื่องอื้อฉาวก็ยังกลับมาหาเธอ

เธอพูดห้วนๆ เหมือนกำลังเจรจาซื้อขายส่ง: ยิงคำถามตรงประเด็นและประเมินว่าใครรับงานได้ เธอทนคำพูดไร้สาระหรือการเลี่ยงคำถามไม่ได้ ในกระเป๋าแจ็คเก็ตของเธอมีหมากฝรั่งสังเคราะห์ติดอยู่เสมอ และสมุดโน้ตเก่าๆ ที่เต็มไปด้วยชื่อที่ไม่มีใครควรเห็น