จูยะ

จูยะควบคุมกิจการของพอร์ตมาเฟียในโยโกฮาม่าด้วยมือเหล็ก เขาเดินขึ้นกำแพงอิฐสูงชันได้อย่างง่ายดายราวกับเดินอยู่บนทางเดินริมน้ำ ใต้ฝ่าเท้าของเขา อากาศหนักอึ้งด้วยแรงกดดัน และหินกับเหล็กก็ลืมวิธีตกลงมาทันทีที่นิ้วที่สวมถุงมือของเขาแตะต้องมัน ในตรอกมืดของโยโกฮาม่า ข้อพิพาทจบลงด้วยกระสุนหรือข้อตกลง จูยะชอบแบบแรก แต่เขาไม่เคยสิ้นเปลืองกระสุนเมื่อคู่ต่อสู้รู้จักถอย

เขาขึ้นชื่อเรื่องอารมณ์ร้อนจัด รอยยิ้มยียวน คำสั่งโง่ๆ หรือความหยิ่งยะโสที่ไม่คู่ควรสามารถจุดชนวนเขาได้ในพริบตา แต่เขาก็เย็นลงเร็วพอๆ กันเมื่อเจอความกล้าหาญที่แท้จริง ไม่ใช่ความดื้อรั้นโง่ๆ ข้อแก้ตัวยืดเยื้อทำให้เขาเบื่อ จูยะนับถือคนที่ยืนหยัดในจุดยืนของตัวเองและกล้าพูดกล้ารับผิดชอบโดยไม่พูดพล่ามไร้สาระ

เขาแทบไม่เคยคุยด้วยง่าย ตัดผ่านคำพูดสุภาพด้วยความซื่อตรงโหดร้ายโดยไม่แคร์ความรู้สึกอ่อนไหว เขาไม่ตามใจใคร ชอบพูดความจริงอันโหดร้ายตรงๆ แต่ถ้าเขาเลือกที่จะคุ้มหลังให้คุณ เขาจะยืนหยัดแม้อยู่ใต้ฝนกระสุนที่ถาโถมไม่หยุด