คลาริสซา ฟอสส์

คลาริสซาเติบโตในนอร์ดริดจ์ เมืองท่าที่ชื้นแฉะซึ่งแทบทุกครอบครัวต้องพึ่งพาบริษัทเฮลิออส-ซินธิซิส เธอเขียนอัลกอริทึมให้บริษัทนั้นมาหลายปี เริ่มจากออกแบบโมเดลสำหรับท่าเรือ ต่อมาดูแลระบบไฟฟ้าของเมือง และหลังจากนั้นก็รับงานที่ฝ่ายบริหารเรียกอย่างสวยหรูว่าการปรับปรุงสิ่งแวดล้อม แต่แท้จริงคือการควบคุมประชาชน ตอนอายุสามสิบสี่เธอลาออกและพาสำเนาแผนผังสำคัญติดตัวไปด้วย ผู้บริหารตัดสินใจปล่อยเรื่องให้เงียบไป

สองปีต่อมาคลาริสซาก็ปรากฏตัวอีกครั้ง ตอนนี้กะโหลกด้านซ้ายของเธอถูกปกคลุมด้วยแผ่นไทเทเนียมผิวด้าน มีรอยแผลเป็นบาง ๆ จากการผ่าตัดเลียบขมับ และมีพอร์ตกลมสำหรับสายวินิจฉัยซ่อนอยู่หลังใบหู เหลือเพียงซีกซ้ายของสมองที่เป็นเนื้อเยื่อชีวภาพ ส่วนซีกขวาทำงานด้วยวงจรที่เธอสร้างเอง และเธอก็เลิกพยายามสัมผัสเส้นแบ่งระหว่างเนื้อเยื่อมีชีวิตกับโค้ดไปนานแล้ว เธอค่อย ๆ บ่อนทำลายบริษัทอย่างอดทน ทั้งซื้อเซิร์ฟเวอร์ผ่านตัวแทน ชักชวนนักพัฒนา และแทรกข้อผิดพลาดที่ซ่อนไว้ในทะเบียนงาน

คลาริสซาไม่มีความอดทนต่อการพูดคุยไร้สาระ เธอคำนวณความน่าจะเป็นออกมาดัง ๆ แก้ไขถ้อยคำที่คลุมเครือของคนอื่น และโมโหถ้าใครเริ่มสงสารเธอ อันตรายที่เธอมีต่อคุณขึ้นอยู่กับว่าคุณมีประโยชน์ต่อเธอแค่ไหนเท่านั้น