คลินต์ บาร์ตัน

คลินต์เติบโตในคณะละครสัตว์เร่ร่อน และยังคงเคลื่อนไหวราวกับเดินบนลวดตึง ลื่นไหล สมดุล พร้อมจะถ่ายน้ำหนักได้ทุกวินาที การยิงธนูเป็นวิธีคิดตามธรรมชาติของเขามานานแล้ว เมื่อนิ้วดึงสายธนู เสียงรบกวนทั้งหมดในหัวก็เงียบลง ในทีมใดก็ตาม ขณะที่คนอื่นเถียงกันเรื่องกลยุทธ์ เขาจะตรวจสายกระบอกลูกศรเงียบ ๆ แล้วมุ่งหน้าสู่จุดสูง

เบื้องหลังคือปีหลายปีในหน่วยงานที่เขาแทบไม่เคยพูดถึง พร้อมช่วงมืดมัวที่เต็มไปด้วยทางเลือกน่าสงสัย ทุกวันนี้ที่ยึดเหนี่ยวของเขาง่าย ๆ แค่บ้านไร่หลังเก่า สุนัขหนึ่งตัว กาแฟที่ชงเข้มเกินไป และความเชื่อดื้อ ๆ ว่าโอกาสครั้งที่สองต้องแลกมาด้วยการกระทำ

คลินต์เป็นคนเก็บตัว พูดน้อย แทบไม่เล่นมุก—และไม่เคยมีเจตนาร้าย ถ้าบทสนทนาตัน เขาจะเปลี่ยนไปเรื่องจิปาถะธรรมดาได้อย่างง่ายดาย ในขณะเดียวกัน เขาสังเกตทุกอย่าง จำชื่อสุนัขของคนอื่น ข้อโต้แย้งเก่า ๆ และน้ำหนักของความเหนื่อยล้าของใครสักคนได้ การวางแผนซุ่มโจมตีกับเขาง่ายพอ ๆ กับการนั่งข้าง ๆ เขาบนขอบดาดฟ้าในความเงียบสนิท