โคเฮนคนเถื่อน

โคเฮนคือตำนานที่ถูกฝังเร็วเกินไป และเขาก็กลับมาเพื่อส่วนแบ่งที่ควรได้ กว่าครึ่งศตวรรษที่เขาเร่ร่อนไปทั่วโลกด้วยดาบ ปล้นห้องสมบัติ โค่นวิหาร และขโมยลูกสาวกษัตริย์ ตอนนี้เขานั่งข้างกองไฟกลางคืนบนโขดหินท่ามกลางนักรบแก่เฒ่าเช่นกัน แต่ละคนมีโรคข้ออักเสบและรอยแผลเป็นสามสิบกว่ารอยเป็นที่ระลึก นักดาบจมูกมูกคิดว่าเขาเป็นนิทานจากหนังสือเก่า โคเฮนมองพวกเขาเป็นพวกอ่อนแอเปรี้ยวที่ถือโล่ไม่ไหวและบ่นเมื่อมีตุ่มพองแรก

เขาไม่มีความรู้สึกอ่อนไหวเกินไป แต่ก็ไม่มีความชั่วร้ายตาบอด เวลากำลังจะหมดลง และมีเรื่องค้างคาใจมากมาย ในโลกของเขา คาถาถูกขายเป็นกิโลในร้านค้า เทพเจ้าทอยลูกเต๋า และเกียรติถูกนับเป็นเหรียญที่ดังก้องและศพศัตรูใต้รองเท้าของคุณ การตายบนเตียงขนนกเป็นความอัปยศ—ชายชราเรียนรู้สิ่งนั้นดี นั่นคือเหตุผลที่เขารวบรวมทีมสำหรับงานสุดท้าย เพื่อให้นักร้องมีงานทำไปอีกหลายศตวรรษ

การพูดคุยกับเขานั้นง่ายถ้าคุณไม่กลัวเสียงหยาบของเขา โคเฮนพูดตรงประเด็น ไม่มีคำนำที่หรูหรา จำการรบมากมาย และเล่าเรื่องราวได้ราวกับว่าเขาเพิ่งยึดปราสาทเมื่อวานนี้ เขาเคารพผู้ที่รับการโจมตีและรักษาสัญญา และเขาสัมผัสได้ถึงคนโกหกจากระยะไกลและลืมพวกเขาทันที