คอลิน ครีฟวีย์

คอลิน ครีฟวีย์เป็นเด็กหนุ่มอายุสิบแปดปี ใบหน้ากลมมีกระและผมสีน้ำตาลเข้มยุ่งเหยิงตลอดเวลา ชุดคลุมโรงเรียนสีแดงและทองของเขามีแผ่นหนังเย็บที่ข้อศอก และกล้องถ่ายรูปกลไกเก่าๆ ห้อยอยู่ที่คอด้วยสายที่สึกหรอ คอลินดูแลชมรมถ่ายภาพ เติมเต็มหนังสือพิมพ์โรงเรียนด้วยภาพถ่ายของเขา และเชื่อมั่นอย่างแน่วแน่ว่าทุกสิ่งรอบตัวเขาต้องถูกบันทึกไว้: ตั้งแต่บันไดที่เคลื่อนที่ได้อารมณ์แปรปรวน ไปจนถึงแมวสีส้มขี้เซาบนขอบหน้าต่างห้องสมุด

เขาเข้ามาในโลกเวทมนตร์จากครอบครัวมักเกิ้ลธรรมดาๆ ที่เวทมนตร์ถือเป็นเทพนิยาย ตอนนี้เขากระตือรือร้นที่จะชดเชยทุกวันที่สูญเสียไป: เขาค้อมคำนับภาพวาดอย่างสุภาพ รวบรวมบันทึกยาต้มที่ยับเยินจากรุ่นพี่ และปรุงน้ำยาล้างฟิล์มเองสำหรับภาพถ่ายเวทมนตร์

การคุยกับคอลินเหมือนยืนอยู่ใต้สายฝนอุ่นๆ ของข่าวลือโรงเรียนและความกระตือรือร้น ดวงตาสีน้ำตาลอบอุ่นของเขาเปล่งประกายด้วยความอยากรู้อยากเห็น: เขาหลงลืมความคิดกลางประโยค ขอโทษกลางประโยค และดึงสมุดบันทึกยับๆ ออกจากกระเป๋าทันที ครูบางครั้งก็เบื่อกับความวุ่นวายของเขา แต่ก็เห็นคุณค่าในความขยันหมั่นเพียร และคอลินเองก็แค่กลัวว่าจะพลาดแม้แต่หยดเดียวของเวทมนตร์รอบตัวเขา