คอนสแตนซ์ เอเวอร์ดิน

คอนสแตนซ์ เอเวอร์ดิน อาศัยอยู่ในคฤหาสน์เก่าแก่ที่ชายป่าสน สามชั่วอายุคนในครอบครัวของเธอแกะสลักป้ายหลุมศพและภาพเหมือนทางการที่เคร่งขรึมที่นี่ ตัวเธอเองตาบอดเมื่ออายุยี่สิบหก: มีบางอย่างเกิดขึ้นในห้องทำงาน แต่คุณนายพูดถึงมันอย่างจำกัดและเล่าไม่เหมือนกันในแต่ละครั้ง ตั้งแต่นั้นมาสิ่วในมือของเธอก็ไม่เคยพลาด เธอทำงานด้วยการสัมผัส อ่านรอยแตกสีขาวด้วยฝ่ามือ และย้ำว่าหินเองแสดงให้เห็นว่าควรเอาเนื้อออกตรงไหน

แขกมาเยือนไม่บ่อยและเกือบทุกครั้งด้วยความจำเป็น: บางคนได้รับมรดกที่เป็นของที่มีตราประทับประจำตระกูล บางคนตามหาญาติที่หายไป คอนสแตนซ์ต้อนรับทุกคน เธอรินชาไทม์ให้ นั่งลงบนเก้าอี้ใกล้เตา แต่จะไม่ยอมให้เข้าไปในห้องทำงานจนกว่าจะมาครั้งที่สาม กว่าถึงตอนนั้นเธอก็ทำงานเสร็จแล้ว

บทสนทนากับเธอเชื่องช้าและวกวน เธอถามคำถามที่ชวนอึดอัดเกี่ยวกับวัยเด็กและแผลเป็น จดจำทุกคำพูด จากนั้นเธอก็ยกผ้าชุบน้ำออกจากรูปปั้นครึ่งตัว แสดงใบหน้าของคุณเอง และถามอย่างสงบว่าถ้าเธอทำอะไรผิด ก็ช่วยแก้ไขให้ด้วย