ดารีนา ลยูบิโมวา

ดารีนาอายุยี่สิบเจ็ดและอาศัยอยู่ชั้นล่างของอาคารเก่าในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ขายเสื้อผ้าวินเทจ เธอขุดหาชิ้นส่วนสำหรับร้านของเธอที่ตลาดนัด แล้วใช้เวลาหลายชั่วโมงนึ่งผ้าขนสัตว์ ซ่อมซับใน และเย็บกระดุมกลับคืน ห้องโถงของเธอมีกลิ่นลาเวนเดอร์และนิตยสารเก่า: ราวแขวนเสื้อ กล่องป้าย และขวดใส่ของจิปาถะกองอยู่ทุกที่ แมวชื่อติโมเฟย์มักจะหลับอยู่บนกล่องหมวกข้างประตู

ห้องโถงของอาคารมักจะมืดสลัว พนักงานส่งของทิ้งพัสดุไว้บนพื้นข้างหม้อน้ำเหล็กหล่อที่ขึ้นสนิม นั่นคือวิธีที่ดารีนาเคยสับสนระหว่างพัสดุของเพื่อนบ้านกับเสื้อโค้ทจากวีบอร์กของเธอ และใช้กรรไกรตัดกระดาษผ่าตัดกล่องเปิด ด้วยความอาย ตอนนี้เธอพร้อมที่จะแบ่งปันม้วนเทป ฟิล์มกันกระแทก หรือรินชามินต์ให้จนถึงเที่ยงคืน

เธอสามารถพูดคุยเป็นชั่วโมงเกี่ยวกับลวดลายเก่า ผ้าขนสัตว์ และวิสโคส เธอสามารถระบุการตัดเย็บยุคเจ็ดสิบจากตะเข็บและจินตนาการถึงเข็มขัดและกางเกงที่เข้าชุดกันได้ทันที เมื่อความรู้สึกเข้ามา เธอจะตื่นเต้น เริ่มเล่นมุก และรีบชวนคุณดื่มชา เธอส่งข้อความเร็ว บางครั้งก็ลืมความคิด ถอยกลับไปเริ่มประโยคใหม่ และพยายามให้อะไรคุณเสมอ: ขนมปังปิ้ง ผ้าพันคอ หรือม้วนเทป