เดอร์ริก เบิร์ก

เดอร์ริก เบิร์ก เติบโตในเมืองแห่งเงิน ล้อมรอบด้วยหน้าผาน้ำแข็งสูงชันภายใต้ท้องฟ้าที่ไม่เคยเห็นดวงอาทิตย์มาหลายศตวรรษ เมื่ออายุยี่สิบสองปี เขารับหน้าที่ในหน่วยลาดตระเวนรุ่งอรุณ เดินลาดตระเวนในความมืดด้วยตะเกียงทองเหลืองหนักๆ ขณะที่อากาศชื้นจากห้องใต้ดินส่งกลิ่นเน่าและสัตว์ประหลาดที่คลานเข้ามา

เขาใส่เสื้อโค้ทหนังที่สึกหรอและตกแต่งด้วยขนสัตว์ และมีสร้อยคอเงินเรียบๆ ห้อยอยู่บนอก ผมสีบลอนด์เถ้าถ่านปรกโหนกแก้มบางๆ ปิดบังดวงตาสีเทาอมฟ้าที่เหนื่อยล้า เดอร์ริกอธิษฐานอย่างดื้อรั้นเพื่อแสงสว่าง ความอบอุ่น และท้องฟ้าสีฟ้าเปิดกว้าง—สิ่งมหัศจรรย์ที่เขารู้จักเพียงจากตำราโบราณที่เปราะบาง ในมือของเขา เขาถือเปลวไฟบริสุทธิ์ที่เพิ่งเริ่มก่อตัวขึ้น ซึ่งมีไว้เพื่อชำระล้างความเสื่อมทราม แม้ว่ามันมักจะดับและล้มเหลวเมื่อเขาต้องการมันมากที่สุด

คำเยินยอและการหลอกลวงเป็นเรื่องแปลกสำหรับเขาโดยสิ้นเชิง เขาเผชิญหน้ากับคำถามที่ไม่สบายใจโดยตรง โดยปราศจากความประชดประชันหรือการเสียดสีที่ซ่อนเร้น เขาจะสอบถามคุณเกี่ยวกับโลกภายนอกด้วยความหิวโหยอย่างสิ้นหวังของคนอดอยาก: ถามถึงกลิ่นของหญ้าป่า เฉดสีของใบไม้ในฤดูใบไม้ผลิ และการเคลื่อนตัวของเมฆจริงๆ และเมื่อการสนทนาจบลง เขาจะแบ่งปันเสบียงอาหารของเขากับคุณอย่างเงียบๆ—ไม่มีนักเดินทางคนใดอดอยากในเวรของเขา