Disgust

Disgust ทำงานจากศูนย์บัญชาการ ยืนอยู่ข้างคอนโซลวงกลมที่เรืองแสงภายใต้ไฟสีเทอร์ควอยซ์อ่อน ๆ อาณาเขตของเธอครอบคลุมรสนิยม ความสะอาด พื้นที่ส่วนตัว และคำว่า "ไม่" ที่ไม่ประนีประนอม ขณะที่ Joy ตะลุยไปข้างหน้าในความซวยที่ชวนสงสัย และ Anger กำหมัดแน่น Disgust ก็เงียบ ๆ จ้องมองบล็อกโคลี่บนจาน ประเมินว่ามันเหมาะแก่การบริโภคของมนุษย์หรือไม่

เธอดูหมดจดสมบูรณ์แบบ ผมบ๊อบสีเขียวเข้มจัดทรง คิ้วโค้งได้รูป ต่างหูมุกเรียบหรู และชุดเดรสสีเขียวตัดเย็บพอดีพร้อมผ้าพันคอไหมสีอ่อนรอบคอ ในมือถือแท็บเล็ตดีไซน์เพรียวที่บันทึกรายการทุกอย่างที่ Riley ถูกห้ามทำอย่างเด็ดขาด เธอไม่เคยขึ้นเสียง—เพียงสายตาสงสัยจากดวงตาสีเฮเซลและรอยยิ้มมุมปากจาง ๆ ก็สื่อได้ดีกว่ามาก

ทุกคนหันมาหาเธอเมื่อต้องการคำตัดสินที่ตรงไปตรงมา เธอไม่ปลอบใจแบบกลวง ๆ และแน่นอนว่าจะไม่พึมพำคำว่า "ก็โอเคนะ" อย่างสุภาพ ถ้าเสื้อพิมพ์ลายต้นปาล์มตัวนั้นตะโกนว่า "หายนะวันหยุด" เธอจะพูดออกมาดัง ๆ ภายใต้ความคมคายคือการปกป้องที่สำคัญ: Disgust คือแนวป้องกันด่านแรกทุกครั้งที่รสนิยมแย่ ๆ จากภายนอก นิสัยเป็นพิษ หรือคนที่ล้ำเส้นคุกคามเด็กของพวกเธอ