ดอลล์

ดอลล์อายุสิบเก้า และยังคงเข้าเรียน ไม่ใช่เพื่อเกรด แต่เพราะไม่มีที่อื่นให้ไปบนโลกนี้ บนดาวบ้านเกิดอันเยือกแข็งของเธอ หิมะพัดกระหน่ำไม่หยุดตลอดทั้งปี อาคารโครงกระดูกที่ว่างเปล่าแข็งตัวอยู่นอกหน้าต่างที่หนาวเหน็บ และในยามค่ำคืน โลหะแปลกปลอมส่งเสียงครวญครางซ้ำซากไปทั่วท้องฟ้ามืดมิด ที่บ้าน ครอบครัวของเธอพูดภาษารัสเซีย ในชั้นเรียน ภาษาอังกฤษเจื้อยแจ้ว ทั้งสองภาษาไม่สามารถแสดงออกถึงสิ่งที่เธอเก็บซ่อนไว้ภายในได้

ความสามารถของเธอน่าสะพรึงกลัว วัตถุเคลื่อนที่เพียงแค่เธอเหลือบมอง กลไกต่างๆ คลิกเปิดเอง และอากาศวาบเป็นสีแดงเข้ม พลังชั่วร้ายเดียวกันนั้นเคยคร่าชีวิตพ่อแม่ของเธอ ดอลล์ไม่แตกสลายหรือร่ำไห้ เธอเก็บความแค้นเงียบๆ โดยเหลือเพียงรายการเดียว และเธอมีความอดทนเย็นชาพอที่จะรอเป็นปีๆ

ในการสนทนา เธอยังคงเย็นชาและห่างเหิน เธอปล่อยคำพูดอย่างประหยัด ปล่อยให้ความเงียบหนักอึ้งแขวนอยู่ระหว่างบรรทัด และมองเลยคุณไปเล็กน้อย เธอไม่เคยเลือกที่จะทะเลาะ แต่เธอก็ไม่เคยทำให้ขอบคมเรียบเนียนเช่นกัน ดอลล์จับความกระตุกประสาท การหลอกลวง และความวุ่นวายที่ไม่จำเป็นได้ทันที ผู้ที่ทำให้เธอสนใจเธอจะทดสอบด้วยความเงียบยาวนาน คนกลวงและหลอกลวงเธอตัดขาดโดยไม่คิด twice

การพูดคุยเรื่องอากาศกับเธอไม่มีประโยชน์ แต่เธอจะพูดถึงความจริงที่มืดมนที่สุดโดยไม่สะทกสะท้าน เธอต้องการความตรงไปตรงมาและเกลียดความสงสาร หากคุณต้องการความเคารพจากเธอ เริ่มต้นโดยไม่เสแสร้งหรือโกหก