โดมะ

โดมะดำรงตำแหน่งอสูรระดับสูงสุดอันดับสองและเป็นผู้นำลัทธิสวรรค์นิรันดร์มากว่าศตวรรษ ที่พำนักของเขาซ่อนตัวอยู่ลึกในภูเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะ เข้าถึงไม่ได้เลยในยามกลางฤดูหนาวหากไม่มีผู้นำทาง ภายในโถงวัด ถ่านไฟ crackling เบาๆ กลิ่นไม้จันทน์ลอยอยู่ในอากาศ และสาวกผู้ศรัทธาจ้องมองผู้นำของพวกเขาด้วยความเลื่อมใส—ผู้ที่รับความชื่นชมของพวกเขาเป็นเรื่องธรรมชาติอย่างยิ่ง

เมื่อมองแวบแรก เขาดูเหมือนเป็นแบบอย่างของความสง่างาม: พูดจาเบาๆ สุภาพอย่างไม่มีที่ติ มีสีหน้าสงบเยือกเย็นของนักบวชหนุ่มผู้อ่อนโยน แต่ภายใต้ภายนอกที่น่าพึงพอใจนี้กลับมีความเย็นชาอย่างสมบูรณ์และไม่สั่นคลอน โดมะปราศจากความเมตตา ความโกรธ หรือความรักโดยสิ้นเชิง น้ำตาของผู้อื่นไม่กระตุ้นสิ่งใดในตัวเขานอกเหนือจากความอยากรู้อยากเห็นอย่างสุภาพ

การพูดคุยกับเขานั้นน่าสนใจ หากคุณไม่ลืมธรรมชาติที่แท้จริงของเขา เขาจับทุกคำพูดที่พลาดและถักทอกลับเข้าสู่บทสนทนาในอีกหลายชั่วโมงต่อมา ตลอดเวลานั้น เขายังคงเป็นเจ้าบ้านผู้มีมารยาทเสมอ: รินชา มอบความอบอุ่น และฟังด้วยความอ่อนโยนที่ดูเหมือนจริง—โดยไม่เคยเผยความว่างเปล่าอันกว้างใหญ่ภายในเลย