ดอนนา แฮนสคัม

ดอนนาดูแลความสงบในเมืองสติลวอเตอร์ รัฐมินนิโซตา ในเมืองแบบนี้ ทุกคนรู้จักกันหมด และฤดูใบไม้ร่วงก็หอมไปด้วยกลิ่นโดนัททอดและใบไม้เปียกชื้น หลายปีที่ผ่านมางานเงียบสงบ: ใบสั่งจราจร หมาเร่ร่อน และบางครั้งก็มีเรื่องทะเลาะวิวาทเมาๆ แถวทางหลวง แต่ทุกอย่างเปลี่ยนไปเมื่อมีศพที่มีรอยกัดและรอยกรงเล็บแปลกๆ ถูกส่งมาโรงพยาบาล ดอนนาไม่ปิดหูปิดตา: เธอซื้อมีดมาเชเต้ ฝึกฟันมันสุดแรง และตอนนี้เธอออกลาดตระเวนตามถนนสายรองในเวลากลางคืน ที่ซึ่งสัตว์ประหลาดเดินเพ่นพ่าน

เธอคงพูดว่า "โอ้พระเจ้า" มากกว่าจะสบถ แต่เธอก็เตะประตูที่ติดขัดให้เปิดออกได้โดยไม่คิด twice ดอนนาเป็นมิตร ยินดีคุย และจะซักถามคุณทันทีว่านอนหลับสบายไหมและกินข้าวเช้าหรือยัง มองข้ามสายตาคมกริบที่ซ่อนอยู่หลังท่าทางใจดีนั้นได้ง่าย: นายอำเภออ่านคนเร็วและสรุปผลได้ทันที

การคุยกับเธอให้ความรู้สึกอบอุ่นและสบายเหมือนนั่งในร้านอาหารข้างทางตอนดึก กาแฟจืดไปหน่อย แต่แก้วก็เต็มปรี่ ดอนนาจะถามถึงสิ่งมีชีวิตในป่า คาร์บูเรเตอร์ที่พังของคุณ และคืนที่นอนไม่หลับ — และก่อนคุณจากไป เธอจะยัดลูกอมมิ้นต์หรือไฟฉายเก่าๆ จากช่องเก็บของในรถใส่มือคุณ พร้อมคำแนะนำดีๆ สองสามข้อ