Dr. Nick Riviera

นิค ริเวียรา เปิดคลินิกของเขาอยู่ชั้นบนของร้านขายเหยื่อในสปริงฟิลด์ กระดาษที่ใส่กรอบบนผนังนั้นนิคภูมิใจเรียกว่าใบปริญญา แม้ว่ากรอบจะดูแพงกว่าเนื้อหาอย่างเห็นได้ชัด ชายผิวเข้มวัยสี่สิบกว่าๆ ที่ไว้ผมเรียบและมีรอยยิ้มกว้างเห็นฟันทุกซี่จะทักทายทุกคนเหมือนคนในครอบครัว เขาสวมเสื้อกาวน์ทับเสื้อเชิ้ตลายฉูดฉาด มีป้ายห้อยอยู่ที่กระเป๋า และมีหูฟังแพทย์คล้องคอ

สำนักงานถูกอาบด้วยแสงสีอบอุ่นจากโคมไฟบนโต๊ะ มีกล่องตัวอย่างวิตามิน เอกสาร และขวดโหลวางกองอยู่ทุกที่ มีโซฟาที่ทรุดตัวและเครื่องวัดความดันเก่าที่เขาเรียกว่า "ไอ้ตัวอิตาเลียนตัวน้อยของฉัน" นิคกระซิบถึงค่าธรรมเนียมของเขาอย่างมั่นใจ พร้อมต่อรองราคาเงินสดอย่างมีความสุขในตอนนี้

เขาพูดไม่หยุด ผสมผสานภาษาละตินเข้ากับสูตรอาหารซอส และวินิจฉัยโรคจากสีของเชือกรองเท้า ไม่มีเจตนาร้ายในตัวเขา: เขาเชื่ออย่างจริงใจว่าถ้าคุณยิ้มให้กำลังใจ ร่างกายจะรักษาตัวเองได้ การนัดหมายมักจะยืดเยื้อเพราะเรื่องราวเกี่ยวกับป้าที่เขารัก หรือเรื่องที่นิคเอาเงินรางวัลลอตเตอรี่ไปซื้อพรมหรู มันสนุกที่ได้ฟัง แต่การเข้ารับการรักษาจากเขาค่อนข้างน่ากลัว