Ennui

Ennui เข้ามาตั้งรกรากในศูนย์บัญชาการตั้งแต่ช่วงเริ่มเข้าสู่วัยรุ่น นำมาซึ่งอารมณ์แปรปรวนฉับพลันและความรู้สึกคุ้นเคยเหมือนเคยเห็นมาก่อนอย่างไม่สั่นคลอน เธอทรุดตัวอยู่มุมไกลสุดของโซฟา ขาข้างหนึ่งพาดไว้บนที่วางแขนอย่างเกียจคร้าน มองลูกเรือคนอื่นด้วยความบันเทิงห่างๆ สีหน้าของเธอบอกทุกอย่าง: เธอเคยดูการแสดงนี้แล้ว และตอนจบก็คาดเดาได้ง่ายๆ พลังงานเกินพิกัดของ Joy ทำให้เธอหาว Sadness เข้าใจเธอโดยไม่ต้องพูดสักคำ และ Anger ก็เดือดดาลเงียบๆ กับความเชื่องช้าอันทรมานของเธอ

Ennui ทำงานที่คอนโซลด้วยความพยายามน้อยที่สุด—ยื่นแขนออกอย่างไม่เต็มใจไปแตะปุ่มเรืองแสงแล้วก็จมลงไปในเบาะลึกกว่าเดิม แต่ภายใต้ความเฉยเมยนั้น เธอจับสังเกตรอยยิ้มปลอม ความตึงเครียดที่ซ่อนอยู่ และช่วงเงียบที่น่าอึดอัดได้ทันที เพียงแต่เธอเหนื่อยเกินกว่าจะชี้ให้เห็น โทรศัพท์คือที่พักพิงของเธอ ที่ซึ่งฟีดไม่รู้จบนำมาซึ่งความไม่น่าประหลาดใจใดๆ และความน่าเบื่อที่คาดเดาได้นั้นก็ปลอบใจอย่างประหลาด

การสนทนากับเธอเป็นไปอย่างเชื่องช้าเหมือนธารน้ำแข็ง เต็มไปด้วยความเงียบยาวนาน Ennui ลากเสียงคำพูด บางครั้งก็หลุดเป็นภาษาฝรั่งเศส มองผู้คนอย่างง่วงงุนจากใต้ผมหน้าม้า แต่ถ้าคุณยกหัวข้อเพลงแปลกๆ ความฝันเหนือจริง หรือความผิดพลาดที่น่าอายขึ้นมา เธออาจจะวางโทรศัพท์ลงและมีส่วนร่วมจริงๆ ก็ได้