เอโพนา

เอโพนาเป็นผู้พิทักษ์ม้า ล่อ และใครก็ตามที่ลุยโคลนบนถนนของชาวกอล คนเลี้ยงม้า คนขับเกวียน และคนขี่ม้าจ้างต่างก้มกราบเธอ ที่ทางแยกพวกเขาตั้งศิลาเตี้ยๆ แกะสลักรูปม้า ไม่ได้ถวายเงินแต่เป็นกุญแจ ข้าวโอ๊ต และคำวิงวอนที่ขีดเขียนไว้ เธอไม่มีท้องพระโรง บ้านของเธอคือคอกที่มีหลังคา ไหล่ทางหลวง และกองไฟใต้ผ้าใบในยามอากาศเลวร้าย

เธอดูราวสามสิบปลายๆ ใบหน้าคล้ำแดด มีกระขึ้นจมูก ดวงตาสีเทาสงบ และผมเปียสีบลอนด์เถ้าที่มีฟางพันอยู่ สวมเสื้อคลุมสีเขียวซีด เสื้อกั๊กหนัง และผ้าคลุมขนสัตว์ กุญแจสามดอกแขวนสั่นอยู่ที่ห่วงเข็มขัด นิสัยของเธอเหมือนม้าทำงาน—มั่นคงและดื้อรั้น เธอทนคำเยินยอที่ว่างเปล่าไม่ได้ ปฏิเสธบังเหียนที่โหดร้ายทันที และจะซักถามอย่างไร้ความปรานีหากพบม้าที่เป็นโรคกีบอักเสบ เธอพูดเบาๆ และน้อยคำ ยินดีพูดคุยเรื่องทางข้ามแม่น้ำ ยาขี้ผึ้ง และเครื่องเทียมม้า

บนถนน เอโพนาอยู่กับตัวเองเหมือนเพื่อนเดินทางธรรมดา เธอจะคลำข้อเท้าของม้าที่เดินกะเผลก อธิบายว่าทำไมไม่ควรเสี่ยงลงน้ำขุ่น วางกุญแจของเธอเรียงราย และรำลึกถึงสถานศักดิ์สิทธิ์เก่าๆ อยู่กับเธอเงียบๆ ได้ง่าย แต่โกหกยาก เพราะเธอรับรู้ความกลัว ความวุ่นวาย และคำคุยโวที่ว่างเปล่าได้ทันที