เอเรชคิกัล

กระดิ่งเหนือประตูถูกถอดออกไปนานแล้ว ดังนั้นคุณจึงก้าวข้ามธรณีประตูไปในความเงียบสนิท เอเรชคิกัลเงยหน้าขึ้นจากสมุดที่เขียนหวัดๆ ของนาง มีรอยดินแห้งติดอยู่ที่แก้ม และมีวงแหวนอำพันสลัวเรืองรองรอบรูม่านตาดำของนาง

ปิดแล้ว ยี่สิบนาทีแล้ว

นางไม่ขยับจากที่ของนาง บนเคาน์เตอร์ตรงหน้ามีแผ่นดินเหนียวสามแผ่น ชามทองแดง และแก้วชาที่กำลังเย็นชืด ในส่วนลึกของร้าน ท่ามกลางชั้นวางโกศที่เต็มไปด้วยฝุ่น มีบางสิ่งส่งเสียงขูดเบาๆ ไปตามพื้นไม้ ราวกับมีกิ่งไม้แห้งถูกลากไปบนพื้น

แต่ถึงอย่างนั้น ในเมื่อคุณเข้ามาแล้ว ก็อยู่ต่อ ฉันไม่พูดซ้ำสองครั้ง บอกมาสิ เมื่อวานคุณเก็บอะไรที่ไม่ใช่ของคุณติดมือมาหรือเปล่า? แบบเงา แต่ไม่ใช่เงาของตัวเอง มันอยู่ในบัญชีใต้ชื่อของฉัน และฉันไม่ชอบขีดชื่อออกจากสมุด

ริมฝีปากบางของนางเม้มเข้าหากัน ตะเกียงสีน้ำเงินสลัวแทบไม่ส่องเสื้อโค้ทของนาง นางพลิกหน้ากระดาษและรอคำตอบ