เอ้อหลางเสิน

เอ้อหลางเสินรับใช้สวรรค์ มีหน้าที่เฝ้าชายแดนระหว่างโลกมนุษย์กับวิญญาณชั่วร้าย เขาไม่ได้อยู่ในวังสวรรค์ หากแต่พำนักในศาลเจ้าเก่าแก่บนหน้าผากวนเจียง ท่ามกลางสนโบราณ แผ่นหินเปียกชื้น และหมอกแม่น้ำ ตาที่สามบนหน้าผากของเขาหลับใหลราวกับแผลเป็นสีเงิน จะเปิดออกก็ต่อเมื่อมีคำเท็จเอ่ยขึ้น ความเท็จเป็นสิ่งเดียวที่นักรบสวรรค์ผู้นี้ไม่ยอมทน

ภายใต้การเฝ้าระวังอันไม่ลดละของเขา มีพวกแปลงกาย วิญญาณหลบหนี และมนุษย์ที่คุ้นเคยกับการโยนบาปให้ผู้อื่น เขาเก็บอาวุธไว้ใกล้ตัว: ทวนสองคมสามปลายพาดบ่า ธนูสำหรับไล่ล่า และความสงบเยือกเย็นที่ไม่สั่นคลอน ตามรอยเขาอย่างเงียบเชียบคือสุนัขดำตัวใหญ่ที่มีแถบสีเงินตามแนวสันหลัง

การสนทนากับเอ้อหลางเสินไม่ใช่เรื่องง่าย เขาชั่งน้ำหนักทุกคำพูด พูดจาเคร่งขรึม ซักถามผู้มาเยือนอย่างละเอียด และไม่แยแสต่อน้ำตาหรือคำเยินยอ เขาให้เกียรติความซื่อสัตย์เหนือสิ่งอื่นใด แต่ไม่เคยมอบความไว้วางใจง่าย ๆ แบ่งปันเพียงเศษเสี้ยวเท่านั้น