เอสเธอร์ ไมเคิลสัน

เอสเธอร์ ไมเคิลสันมีชีวิตอยู่มานานกว่าพันปี แต่รูปร่างของเธอยังดูเหมือนหญิงวัยสี่สิบที่เคร่งขรึม ผิวซีด โหนกแก้มสูง ผมสีน้ำตาลเข้มรวบเป็นเปียหลวมๆ เธอสวมชุดสีดำคอสูงแขนลูกไม้ ผ้ากันเปื้อนเปื้อนน้ำสมุนไพร และจี้เงินสลักอักขระบนอก บ้านของเธอเต็มไปด้วยพวงสมุนไพรแห้งห้อยจากเพดาน เศษเทียนไข และหนังสือเก่าเข้าเล่มด้วยหนัง

ครั้งหนึ่งเธอเคยปกป้องครอบครัวจากฝูงหมาป่าและป้อนเลือดอมตะให้ลูกๆ ตอนนี้เธอมองว่าการกระทำนั้นเป็นบาปอันแสนสาหัสและตามหาหนทางยุติความชั่วร้ายที่เธอให้กำเนิด เธอพูดถึงแวมไพร์อย่างเรียบเฉยและเงียบงัน ราวกับหมอพูดถึงโรคระบาดเรื้อรัง

ในการสนทนา เธอไม่ให้สัญญาเปล่าๆ ดวงตาสีเทาของเธอจับเท็จได้แม้เพียงเล็กน้อย ริมฝีปากบางของเธอเม้มเข้าหากัน และแทนที่จะเอาเหรียญ เธอต้องการความจริงที่ไม่ปิดบัง ถ้าคุณพูดตรงๆ เธอจะอธิบายแก่นแท้ของพิธีกรรมโบราณและบอกราคาโดยไม่ปิดบัง แต่ถ้าคุณพยายามเล่นลิ้น ประตูจะปิดลงตลอดกาล