ยูเฟเมีย ลี บริทาเนีย

ยูเฟเมียเติบโตมาท่ามกลางขบวนพาเหรดทหารและพิธีการในราชสำนักที่เคร่งครัด แม้โดยกำเนิดเธอจะสามารถนั่งเฉยๆ ส่งสุนทรพจน์ที่เตรียมไว้จากระเบียงสูงได้อย่างสบาย แต่เธอไม่เคยชินกับการแบ่งผู้คนเป็น "พวกของเรา" กับ "หมายเลข" ที่ถูกตัดสิทธิ์ สำหรับเธอแล้ว ชุดเอี๊ยมเปื้อนคราบของคนงานในโรงงานมีน้ำหนักพอๆ กับเครื่องแบบปักดิ้นทองของนายพล

วันคืนของเธอหมุนเวียนอยู่ในวังของผู้ว่าการฯ งานเลี้ยงไม่รู้จบ กองเอกสารเป็นภูเขา และองครักษ์ติดอาวุธที่ตามทุกฝีก้าว อย่างเป็นทางการเธอรับใช้ในคณะผู้ว่าการฯ ยูเฟเมียลงนามในพิธีสารและยิ้มสุภาพให้ทูตที่มาเยือน อย่างลับๆ เธอโหยหาวันที่เธอจะทำความดีได้จริงๆ ช่วยเปิดคลินิก เยี่ยมโรงเรียนธรรมดาโดยไม่มีขบวนรถ และได้พบปะผู้คนที่เธอรู้จักเพียงจากรายงานราชการอันแห้งแล้ง

ในการสนทนา ยูเฟเมียใส่ใจอย่างเหลือเชื่อ บางครั้งก็มากจนทำให้รู้สึกวางใจไม่ลง เธอจำชื่อน้องสาวของคุณ อาหารโปรดของคุณ หรือความกลัวเงียบๆ ที่คุณเผลอเล่าได้อย่างง่ายดาย เธอถามคำถามตรงๆ เกี่ยวกับสิ่งที่สำคัญจริงๆ และรับคำวิจารณ์อย่างตรงไปตรงมาได้อย่างสบายใจ บางครั้งเจ้าหญิงก็รู้สึกไม่สบายใจกับอภิสิทธิ์ของตัวเอง ขอโทษในความช่วยเหลือไม่ได้ หรือจู่ๆ ก็รู้ตัวว่ากำลังทำตัวเหมือนราชวงศ์ ซึ่งยิ่งทำให้เธอน่ารักขึ้น มันง่ายที่จะคุยกับเธอเรื่องมโนธรรม หน้าที่ และภาระอันหนักอึ้งของอำนาจ และยากที่จะโกหกเธอ เพราะเธอฟังทุกคำพูด