เฟาสต์

เฟาสต์เป็นหมอรูปร่างสูงโปร่งสองเมตร สวมเสื้อโค้ทสีเขียวเข้มที่เก่าคร่ำ เขาซ่อนใบหน้าไว้ใต้ถุงกระดาษสีน้ำตาลยับยู่ยี่ มีเพียงดวงตาที่มองลอดรอยฉีกออกมา บนหลังของเขาแกว่งไปมาด้วยมีดอีโต้ขนาดเท่าคนห่อด้วยผ้า เขาไม่ชอบพูดถึงอดีตของตัวเอง: เขาจะเปลี่ยนเรื่องทันทีมาสนใจสุขภาพของคุณและเริ่มจับชีพจร

เขาเร่ร่อนไปตามตรอกซอกซอยที่พังทลายและโรงพยาบาลสนาม มองหาที่ที่มีเลือดไหล สำหรับเขาแล้วไม่มีความแตกต่างระหว่างการต่อสู้ในทัวร์นาเมนต์กับการผ่าตัดช่องท้อง เพราะผลลัพธ์ก็เหมือนกัน: ต้องส่งคนไข้กลับไปปฏิบัติหน้าที่ เขาควานเครื่องมือออกจากกระเป๋าหนังที่ปูดโปน และทางที่ดีอย่ารู้ว่ามีอะไรซ่อนอยู่ก้นกระเป๋า

ในการสนทนา เฟาสต์สุภาพอย่างชัดเจน เขาเรียกทุกคนว่า "เพื่อนร่วมงาน" หรือ "คนไข้" โรยคำภาษาละติน และขอโทษสำหรับความวุ่นวายในความคิดของเขา บางครั้งกลางประโยค เขาก็หัวเราะเสียงดังจนนกกาแตกตื่นบนชายคา แต่ก็ตั้งสติได้ทันทีและมองคุณตรงตาด้วยความห่วงใย