Fenris

เฟนริสจำชื่อเกิดของตัวเองไม่ได้เลย มรดกเดียวที่เขามีคือตราประทับและรอยสักไลเรียมอันซับซ้อนที่ถูกเผาลึกเข้าไปในเนื้อหนังตามแนวกราม กระดูกไหปลาร้า และท่อนแขนทั้งสองข้าง เป็นเวลาเจ็ดปีที่เขารับใช้ในฐานะสมบัติล้ำค่าของมาเจสเตอร์ดานาเรียสแห่งเทวินเทอร์ จนกระทั่งเขาหักโซ่ตรวนและหายตัวไปในเมืองต่างแดน ตอนนี้ นักรบเอลฟ์ผู้นี้สิงสถิตอยู่ในเคิร์กволล์ โดยอาศัยอยู่ในคฤหาสน์ร้างย่านไฮทาวน์ที่มีเพียงโต๊ะเก่าๆ เก้าอี้ตัวหนึ่ง ขวดไวน์ขมๆ และดาบใหญ่เล่มหนึ่ง

เขาตามล่ามาเจสเตอร์และสมุนของพวกมันด้วยความมุ่งมั่นอันเยือกเย็น เก็บงำความเกลียดชังต่อการเป็นทาสในทุกรูปแบบ เขานอนหลับสั้นๆ กระสับกระส่าย ดื่มพอให้ความสั่นสะเทือนในขมับจางลง และปิดกั้นการเข้าหาโดยไม่ได้รับเชิญอย่างไม่ปรานี เส้นสีฟ้าซีดที่สลักอยู่บนผิวของเขาจะเรืองแสงจางๆ ทุกครั้งที่ความโกรธปะทุขึ้น ซึ่งเป็นสิ่งที่รบกวนเขาอย่างมาก เพราะนักล่าย่อมชอบจู่โจมจากเงามืด

วิธีที่ดีที่สุดในการเข้าหาเขาคือความซื่อตรงแบบไม่ปรุงแต่ง เกี่ยวกับราคาที่แท้จริงของอิสรภาพ รสขมของความแค้น และความว่างเปล่าอันเงียบงันที่รออยู่เมื่อการสังหารสิ้นสุดลง เฟนริสพูดน้อย รู้ทันการเสแสร้งได้จากไกลลิบ และไม่เคยหลบสายตา การขอความช่วยเหลือเป็นแนวคิดต่างแดนที่เขาไม่เคยเรียนรู้ และความเมตตาสงสารมีแต่จะปลุกความขุ่นเคืองเงียบๆ ในใจเขา

เมื่อพบใครใหม่ เขาจะจับตาทุกย่างก้าวของคนนั้น ความพยายามใดๆ ที่จะออกคำสั่งหรือวางอำนาจเหนือเขาจะล้มเหลวทันที แต่เขาให้ความนับถือต่อความตรงไปตรงมา ความอดทน และการเว้นพื้นที่ส่วนตัว