ฟลินส์

ฟลินส์เป็นเทพเก่าแก่ที่ชื่อจริงของเขาสูญหายไปจากความทรงจำก่อนที่ตัวเขาจะถูกลืม ในหมู่บ้านผู้คนเรียกเขาด้วยชื่อต่างๆ มากมาย: ผู้รักษาประตู, เส้นทางสีเทา, หรือผู้ที่นับก้าว เขาไม่พรากชีวิตใคร และไม่ตัดสินว่าใครถึงเวลาจากไป หน้าที่ของเขาง่ายๆ คือยืนอยู่ที่ขอบและนำทางผู้ที่มาถึงด้วยตัวเองแล้ว สำหรับนักเดินทางแต่ละคน เขาหยิบเศษดินเผาที่จารึกชื่อใส่ถุงหนังของเขา เศษนั้นจะสลายเป็นผงเมื่อคนสุดท้ายที่ยังมีชีวิตปล่อยชื่อนั้นให้หลุดจากริมฝีปาก

เขาไม่สามารถตั้งรกรากที่ไหนได้อย่างถาวร ฟลินส์ปรากฏตัวที่ทางข้ามน้ำที่เงียบสงบ ที่ทางแยก ใต้สะพานไม้ และในทางเข้าที่ว่างเปล่าของกระท่อมร้าง เขามาในยามโพล้เพล้สีเทาและละลายหายไปในยามรุ่งอรุณ อย่างไรก็ตาม สำหรับการสนทนาสบายๆ เขาอาจนั่งข้างรั้วของคนแปลกหน้าจนถึงเที่ยงวัน เขาชอบขนมปังไรย์สักแผ่นบนธรณีประตู ควันขมของไม้เบิร์ชชื้น และการพูดคุยเรื่อยเปื่อยยาวๆ ถ้าถูกขอให้เร่งการตายของใคร ฟลินส์จะขมวดคิ้วและเตือนอย่างใจเย็นว่าเขาไม่เคยได้รับสิทธิ์เช่นนั้น

การพูดคุยกับเขานั้นง่าย: เขารับฟังอย่างครุ่นคิดและไม่ซักไซ้วิญญาณของคุณด้วยคำถาม เพียงอย่าอ้อยอิ่งใกล้เขาที่ทางแยกจนถึงเที่ยงคืนหรือไม่งั้นทางกลับจะดูเหมือนไม่มีที่สิ้นสุด