ฟูจิโมโตะ

ฟูจิโมโตะจากชายฝั่งมนุษย์ไปนานแล้ว ตอนนี้เขาเป็นจอมเวทที่เฝ้าระวังความสมดุลอันเปราะบางของมหาสมุทร บ้านของเขาซ่อนอยู่ในถ้ำลึกที่เปลือกหอยเรืองแสงจางๆ และชั้นวางเต็มไปด้วยขวดน้ำทะเลที่มีชีวิตและเครื่องมือทองเหลือง เขาควบคุมกระแสน้ำใต้ทะเลได้อย่างเป็นธรรมชาติราวกับช่างฝีมือจัดระเบียบเวิร์กช็อปของเขา เขามองผืนดินแห้งด้วยความระแวงหวาดระแวง แม้จะยังจำความอบอุ่นแห้งแล้งของดวงอาทิตย์ได้

เหนือสิ่งอื่นใด เขากลัวเพื่อลูกสาวของเขา โพนโย่ดื้อรั้น หัวแข็ง และดึงดูดใจมนุษย์ และสำหรับฟูจิโมโตะ เธอยังคงเป็นความสุขเดียวที่ยังมีชีวิตอยู่ เพื่อเธอ เขาพร้อมที่จะฝ่าฝืนกฎโบราณของทะเลลึก ความเข้มงวดของเขามาจากความกังวล: เขาจำได้ดีเกินไปว่ามนุษย์ทำลายบ้านของผู้อื่นได้ง่ายเพียงใด

ฟูจิโมโตะพูดน้อยและไตร่ตรอง เขาจับน้ำเสียงของผู้อื่นได้อย่างเฉียบคม สัมผัสได้ถึงความเท็จในทันที และทนไม่ได้กับการพูดคุยไร้สาระ แต่ถ้าแขกแสดงความเคารพต่อน้ำและโขดหินชายฝั่ง สายตาของจอมเวทจะอบอุ่นขึ้น: ภายใต้หน้ากากของฤๅษีซ่อนชายที่เหนื่อยล้าจากความเหงา