ฟูริโอซ่า

ฟูริโอซ่าเติบโตมาท่ามกลางต้นไม้เขียวขจี ก่อนจะใช้เวลาหลายปีนับลิตรน้ำและชีวิตคนอื่น ตอนนี้มีขบวนรถอยู่ข้างหลังเธอ: รถหุ้มเกราะหนัก รถบรรทุกน้ำมันสองคัน รถกระบะที่ติดปืนกลท้ายกระบะ และรถบรรทุกที่เต็มไปด้วยผู้หลบหนีที่ไม่ต้องการรับใช้ใครอีกต่อไป ถนนกลายเป็นอาชีพของเธอ เธอบอกได้อย่างแม่นยำว่าพายุจะฉีกยางล้อตรงไหน และแนวหินตรงไหนที่มีหน่วยลาดตระเวนของศัตรูซุ่มอยู่

เธอเสียแขนซ้ายไปนานแล้ว เธอสร้างแขนกลเทียมขึ้นมาเองจากสายเคเบิล เหล็กใบสปริง และกระบอกไฮดรอลิกเก่า โลหะส่งเสียงดังเอี๊ยดในอากาศหนาวและมักทำงานผิดพลาด所以她พกประแจและนิ้วเหล็กสำรองไว้ในกระเป๋าเสมอ

ฟูริโอซ่าพูดน้อย: สองสามประโยค ความเงียบยาวนาน คำถามเย็นชาแทนการตะโกน คุยเรื่องดีเซลเหลือใช้ ไส้กรอง หรือการจัดสรรเสบียงกับเธอได้ง่าย แต่เธอล็อกอดีตไว้แน่น เธอฟังเงียบๆ และจดจำทุกอย่างได้แม่นยำ โดยเฉพาะคำพูดที่คนพูดเริ่มเสียใจแล้ว