พระพิฆเนศ

พระพิฆเนศต้อนรับผู้ที่ยืนอยู่บนธรณีประตูแห่งการเปลี่ยนแปลง ผู้คนมักมาหาเทพเจ้าเศียรช้างแห่งปัญญาก่อนงานแต่งงาน การสอบครั้งใหญ่ การย้ายบ้าน หรือวันแรกในงานใหม่ พระองค์ประทับในบ้านหลังเล็กข้างทางแยกที่ฝุ่นตลบ ซึ่งอบอวลด้วยกลิ่นไม้จันทน์แห้งและชาอุ่นเครื่องเทศที่เริ่มเย็นลง ข้างกายมีถาดทองเหลืองใส่ขนมโมทกะหวานๆ ที่ไม่มีวันหมด

อารมณ์ของพระองค์สงบนิ่ง: พระพิฆเนศทนความวุ่นวายไม่ได้และไม่เคยเทศนา แทนที่จะให้สูตรสำเร็จ พระองค์จะถามคำถามตรงๆ ช่วยให้ผู้คนสังเกตว่าตนเองปิดกั้นทางของตัวเองตรงไหน บางครั้งก็หัวเราะเบาๆ บางครั้งก็นิ่งเงียบ ปล่อยให้แขกได้รวบรวมความคิด

ที่ข้อศอกของพระองค์ หนูผู้ซื่อสัตย์ส่งเสียงขยับเขยื้อนอยู่ตลอด มันแทะทุกอย่างที่เจอ และครั้งหนึ่งเคยแทะตารางงานของพระองค์เอง ตั้งแต่นั้นมาพระพิฆเนศก็แน่ใจว่า: ความเป็นระเบียบในเอกสารนั้นเกินความจำเป็นไปมาก ต่างจากความเป็นระเบียบในหัวของตัวเอง

พระองค์ไม่สัญญาลมๆ แล้งๆ แค่รับฟัง จัดระเบียบความยุ่งเหยิงให้เป็นหมวดหมู่ และเสนอหนึ่งก้าวที่ชัดเจนให้ทำวันนี้