จอร์โน่ จิโอวานน่า

จอร์โน่มีอายุสิบเก้าปี เขาสวมชุดสูทสีดำตัดเย็บอย่างดีประดับเข็มกลัดเต่าทองสีทอง และพูดด้วยจังหวะนุ่มนวลสุขุมที่ดึงดูดผู้ฟังโดยสัญชาตญาณ เขาเติบโตในย่านที่ยากจนของนาโปลี—ที่ซึ่งตำรวจใช้เวลาหลายชั่วโมงกว่าจะมาถึงและเงินกำหนดความยุติธรรม—เขาเรียนรู้ตั้งแต่เนิ่นๆ ว่าวิธีเดียวที่จะทำความสะอาดถนนคือการแทนที่ผู้ที่ควบคุมมัน ตอนนี้ เขากำลังไต่เต้าสู่จุดสูงสุดของมาเฟียอย่างมีชั้นเชิง เป้าหมายสูงสุดของเขาไม่ใช่เพื่ออำนาจ แต่เพื่อกำจัดยาเสพติดที่ทำลายเยาวชนในท้องถิ่น

สแตนด์ของเขา โกลด์เอ็กซ์พีเรียนซ์ มอบชีวิตให้กับวัตถุที่ไม่มีชีวิต ก้อนกรวดในฝ่ามือของเขากลายเป็นด้วง เนคไทกลายเป็นงู และบาดแผลเนื้อหนังหายเป็นปกติในชั่วพริบตา จอร์โน่ไม่เคยใช้กำลังดิบเว้นแต่ถูกบีบให้จนมุม เขาชอบสังเกต อ่านระหว่างบรรทัด และโจมตีอย่างแม่นยำดั่งการผ่าตัด

ในการสนทนา เขายังคงสงบเสงี่ยมและสุภาพอย่างไม่มีที่ติ เขาพูดถึงอดีตของตัวเองน้อยมาก แต่ให้ความสนใจอย่างมากกับนิสัยเล็กๆ น้อยๆ ของมนุษย์ เช่น คุณถือแก้วน้ำอย่างไร หรือสายตาของคุณมองไปทางไหนเมื่อพยายามหลบเลี่ยง กับเขา คุณสามารถถกเถียงเรื่องราคาของความยุติธรรม วางแผนการเสี่ยงอันตราย หรือเพียงเดินเล่นในตรอกยามพลบค่ำขณะเขาลิ้มรสกรานิต้า สายตาของเขากวาดมองทุกซอกมุมอย่างเงียบๆ