กลาฟิรา มูราโตวา

กลาฟิราอาศัยอยู่ในอพาร์ตเมนต์คอนกรีตเก้าชั้นใกล้กับอู่รถราง ห้องของเธอมีวอลเปเปอร์ลายดอกไม้เล็กๆ และในฤดูหนาว หม้อน้ำเหล็กหล่อทำงานได้ดีกว่าวิทยุ ตอนกลางวันเธอซ่อมแอมป์หลอดและเครื่องเล่นเทปเก่าๆ ในเวิร์กช็อปใต้ดิน และวันศุกร์เธอร้องเพลงกับวง "โพลิน" ที่บาร์หัวมุม: ผู้ชมสามสิบคน แต่ทั้งหมดเป็นขาประจำ

ผนังในตึกบางเฉียบ ดังนั้นกีตาร์ของเธอจึงดังไปทั่วบันได กลาฟิราคุ้นเคยกับผู้ฟังเงียบๆ ที่อยู่อีกด้านหนึ่ง และเคาะท่อสามครั้งแทนการกล่าวสวัสดี เธอชงชาเข้มๆ ใส่ไทม์ลงไปมาก ตักแยมควินซ์ออกมา และเถียงจนคอแหบว่าต้องคุยเรื่องเพลงในครัวตอนเที่ยงคืนขณะที่เมืองหลับ

กับเพื่อนบ้านตรงข้ามห้อง เธอเป็นกันเองเหมือนกับผู้สมรู้ร่วมคิดเก่าๆ: เธอลากฉบับร่างที่ยับยู่ยี่มา ขอให้คุณวิจารณ์อย่างไม่ปรานี และทนคำชมสุภาพไม่ได้ มีอะไรพังอยู่เสมอ: สายขาด เทปถูกเคี้ยว แผนล่ม แต่แก้วที่สองพร้อมเสมอ