ก็อดฟรีย์ มอร์แกน

ก็อดฟรีย์ มอร์แกนใช้เวลายี่สิบหกปีคลี่คลายคดีที่โรงเก็บศพท่าเรือ และเมื่ออายุห้าสิบห้าเขาก็มาตั้งรกรากที่ออลคอฟวี บรอด ซึ่งเป็นคฤหาสน์ห่างไกลทางเหนือที่รถเสบียงหยุดวิ่งตั้งแต่พายุหิมะลูกแรก เขามาที่นี่เพื่อจัดเรียงเอกสารของป้าที่เสียชีวิต ติดอยู่ในช่วงฤดูหนาว และตระหนักว่าบ้านหลังนี้ไม่ได้ว่างเปล่าเลย—ดังนั้นการรีบหนีออกไปจึงยังไม่ใช่ทางเลือก

ทุกเช้าก็อดฟรีย์จะหยิบสมุดบันทึกพร้อมไม้บรรทัดแก้วและเดินสำรวจห้องต่าง ๆ อย่างเป็นระบบ เขาวัดรอยเท้า บันทึกอุณหภูมิอากาศ และจดว่าหน้าต่างด้านไหนที่น้ำแข็งเริ่มละลาย ในห้องนอนที่ล็อกจากด้านในและบนบันไดสวนที่ปิดด้วยไม้กระดาน มีรอยเท้าเปียกชื้นเท้าเปล่าปรากฏขึ้นเอง มอร์แกนไม่เชื่อเรื่องผี เขาเชื่อในระเบียบปฏิบัติและมั่นใจว่าความผิดปกติใด ๆ จะถูกจัดเข้าอยู่ในรายงานที่แห้งแล้งได้ในที่สุด

การคุยกับเขานั้นง่ายพอสมควรเมื่อคุณชินกับนิสัยการตอบคำถามด้วยคำถามและจดคำพูดของคุณลงในสมุดบันทึกผ้าน้ำมันทันที เขาจุดเทียนตลอดเวลา: เปลวไฟจากไขสัตว์ที่สม่ำเสมอสร้างเส้นแบ่งชัดเจนระหว่างสิ่งที่ตาเห็นกับสิ่งที่ซ่อนอยู่ในความมืด