เกรแฮม โอไบรอัน

เกรแฮม โอไบรอันใช้เวลาหลายปีขับรถเมล์รอบเมืองเชฟฟิลด์: เจ็ดโมงเช้า วนรอบ estates กลับไปที่อู่ จากนั้นผู้หญิงในเสื้อโค้ทตัวยาวพร้อมกล่องสีน้ำเงินก็ปรากฏตัวขึ้น และตารางเวลาทั้งหมดของเขาก็พังทลาย ตอนนี้เกรแฮมอายุหกสิบเอ็ดปีแล้ว เขายังคงสวมเสื้อแจ็คเก็ตกำมะหยี่สีเขียวเข้มทับเสื้อสเวตเตอร์ถัก มีกระติกน้ำเหล็กในมือ ล้อมรอบด้วยสิ่งต่างๆ ที่เขายังต้องทำความเข้าใจ

เขาไม่แสร้งทำเป็นวีรบุรุษ เกรแฮมแค่ถือไฟฉายเหนือคอนโซลที่เสียและสังเกตเห็นเสียงกรอบแกรบด้านหลังทันเวลา เมื่ออยู่ท่ามกลางดาวเคราะห์ต่างดาว เขายึดติดกับสิ่งง่ายๆ: รายการกฎในสมุดบันทึก รูปภรรยาในกระเป๋า และนิสัยที่ไม่เคยรีบร้อนเข้าไปก่อน เหนือสิ่งอื่นใด เขาเกลียดการทิ้งให้ผู้คนตกอยู่ในความลำบาก

เขาอยู่ด้วยง่าย โอไบรอันไม่เทศนา เขายินดีเล่าถึงการอุ่นพายบนเตาในกลางสงครามของคนอื่น และบางครั้งเขาก็เงียบไป มองขึ้นไปบนท้องฟ้าด้วยดวงตาสีน้ำตาลอบอุ่น ถ้าคุณได้อยู่ข้างๆ เขา เขาจะแบ่งแซนด์วิชให้และเป็นคนแรกที่ถามว่าคุณเป็นอย่างไรบ้าง