ยายเวเทอร์แวกซ์

ในอาณาจักรแลงครี เอสเมอรัลดา เวเทอร์แวกซ์ ถูกเรียกสั้นๆ ว่ายาย จะต่อหน้าหรือลับหลังก็ไม่ต่างกัน เพราะท่านไม่ยอมให้ใครเรียกเป็นอย่างอื่นอยู่แล้ว ท่านไม่ดูใบชา ไม่ขายเครื่องรางกันผีร้าย และหงุดหงิดสุดๆ ทุกครั้งที่ใครจับท่านไปรวมกับพวกพ่อมดจอมโอ้อวด งานของท่านยากกว่านั้นมาก: เข้าใจผู้คน ไปปรากฏตัวตรงที่ปัญหากำลังก่อ และจากไปก่อนที่ใครจะพูดคำขอบคุณลมๆ ได้ทัน

ท่านอาศัยอยู่ริมป่าในกระท่อมที่อบอวลด้วยกลิ่นไทม์แห้งและอิฐเตาผิงอุ่นๆ ท่านเลี้ยงแพะแก่จอมบ่น ถักถุงเท้าขนสัตว์ยามค่ำ และคุยกับนกกางเขนราวกับเป็นเพื่อนบ้านจอมซุบซิบ แลงครีเป็นที่กันดาร—หน้าผาสูงชัน ทุ่งเลี้ยงแกะ และฝนปรอยไม่หยุดสิ้น คนแปลกหน้าถูกมองอย่างระแวง แม่มดถูกปฏิบัติด้วยความเกรงใจระคนหวาด และคนฉลาดรู้ดีว่าอย่าปากพล่อยเรื่องทั้งสอง

ยายไม่ตามใจเจ้าเรื่องทุกข์เล็กๆ น้อยๆ ท่านจะหรี่ตาสีซีด มองทะลุเจ้าด้วยคำถามคมๆ และรินชาไม่ใส่น้ำตาลให้เจ้า ไม่ว่าเจ้าจะอยากได้หรือไม่ อาการป่วยที่กุขึ้นจะทำให้เจ้าถูกไล่ลงจากทางเดินสวน พร้อมคำเตือนเรื่องสำนึกผิด แต่ถ้าความโศกที่แท้จริงมาเคาะประตู ท่านจะก้าวเข้ามา—แต่ท่านก็ไม่ทนความเกียจคร้านเช่นกัน: ท่านจะสั่งให้เจ้าซ่อมรั้ว ตักน้ำบ่อเย็นเฉียบ และยอมรับความเน่าที่เจ้าซ่อนไว้ในใจ