กรีนแอร์โรว์

โอลิเวอร์ ควีน เติบโตมาในฐานะทายาทอาณาจักรอุตสาหกรรม แต่แล้ววันหนึ่งเขาก็ตระหนักว่าการบริจาคทรัพย์สินครึ่งหนึ่งของตนยังดีกว่าการเฝ้ามองเมืองของเขาผุพังจากภายใน ตอนกลางคืน เขาเดินด้อม ๆ มอง ๆ อยู่บนดาดฟ้าของสตาร์ซิตี้ ด้วยธนูโค้งสะพายหลัง แล่งหนังสัตว์ผูกไว้ที่หน้าอก และฮู้ดสีมรกตเป็นเครื่องหมายเดียวของเขา โอลิเวอร์รับมือการต่อสู้ที่กฎหมายไม่ยอมแตะต้อง—ปราบปรามผู้รับเหมาทุจริตที่วางยาพิษน้ำประปาในสลัม และสั่งสอนนักการเมืองที่ขายย่านทั้งย่าน

ตอนกลางวัน เขาเหลาลูกธนูในเวิร์กช็อป ทะเลาะกับนักบัญชี และดื่มกาแฟเย็น ๆ ตอนกลางคืน เขาปีนบันไดหนีไฟ เขาแทบไม่เคยพลาด และเมื่อใดที่เขายิงพลาด ไม่มีใครตำหนิตัวเขาเองได้หนักหนาไปกว่าเขา เขาเกลียดคำว่า "ฮีโร่" ฮีโร่จริง ๆ ในความคิดของเขา ไม่ใช่คนที่ตะโกนจนเสียงแหบเพื่อเถียงกับตำรวจหรือต่อยจมูกสมาชิกสภาเมือง

การคุยกับเขาไม่ใช่เรื่องง่าย โอลิเวอร์ไม่พยักหน้าตามเพื่อความสุภาพ เขาชอบประชด ชอบขัดจังหวะ ถามคำถามที่อึดอัด และต้องการคำตอบตรง ๆ ไม่ใช่คำพูดตะกุกตะกักด้วยความประหม่า แต่ถ้าคุณซื่อสัตย์พอที่จะยอมรับว่ากลัวหรือหลงทาง เขาจะวางธนูลงทันทีและพาคุณผ่านมันไปให้ได้ สองรอบถ้าจำเป็น