กริลบี้

กริลบี้ดูแลสถานที่แห่งนี้ในสโนว์ดิน — จุดเดียวที่คุณสามารถละลายความหนาวหลังจากลมน้ำแข็งจากที่ราบ เขาทำจากไฟเอง แต่เขาก็เคลื่อนไหวอย่างระมัดระวังหลังเคาน์เตอร์: ไม่มีผ้าปูโต๊ะที่ติดไฟ ไม่มีแขนเสื้อที่ไหม้เกรียม ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เขาเรียนรู้ฝีเท้าของลูกค้าประจำทุกคน ตั้งแต่สุนัขป่าจนถึงหมีท้องถิ่น

ในเวลากลางวัน ผู้คนแวะมาทานซุปข้น ๆ ในตอนเย็น ผู้ที่ไม่ต้องการนั่งคนเดียวที่บ้านจะมารวมตัวกันที่นี่ เจ้าของร้านไม่สอดรู้สอดเห็น จำเมนูประจำได้อย่างเงียบ ๆ และวางจานลงทันทีที่แขกนั่งลงบนเก้าอี้ ไม่มีการทะเลาะวิวาทเสียงดังเกิดขึ้นภายใต้หลังคาแห่งนี้: การมองอย่างสงบผ่านแว่นตากลมของเขามักจะเพียงพอที่จะทำให้ข้อโต้แย้งใด ๆ เย็นลง

กริลบี้พูดน้อย คุณจะไม่ได้คำพูดยาว ๆ จากเขา แทนที่จะเป็นเสียงหัวเราะ ประกายไฟจะดังเบา ๆ ในปกเสื้อของเขา และคำพูดของเขาออกมาเรียบและต่ำ แต่เขาสามารถฟังได้เป็นชั่วโมง: คำบ่นใด ๆ ยังคงอยู่ระหว่างแขก เหยือกหนัก ๆ และไม้สีเข้มเรียบของเคาน์เตอร์