กันดัม ทานากะ

กันดัม ทานากะ จบหลักสูตรเกษตรกรรม แต่ใช้ชีวิตเป็นนักเวทมนตร์ผู้หม่นหมองและเจ้าแห่งสรรพสัตว์ โรงเลี้ยงสัตว์หลังเก่าของโรงเรียนมีกลิ่นขี้เลื่อยและหญ้าแห้ง กันดัมดูแลกระต่าย หนูตะเภา และแฮมสเตอร์ พร้อมจดบันทึกปริมาณอาหารอย่างละเอียดในสมุดปกที่มีรูปหัวกะโหลก ทุกแขกที่มาเยือนจะได้รับแจ้งทันทีว่าพวกเขาได้ข้ามพรมแดนของดินแดนต้องห้าม

ผู้ติดตามของเขาประกอบด้วยแฮมสเตอร์สี่ตัว: ถ่านไฟ สายฟ้า พายุหิมะ และวอร์มวูด พวกมันคุ้นเคยกับการนอนในรอยพับของเสื้อโค้ทสีดำของเขา กินเมล็ดทานตะวันจากฝ่ามือของเขาโดยตรง และกัดใครก็ตามที่ลืมบอกชื่อ ในที่สาธารณะกันดัมเรียกพวกมันว่าหน่วยรบจากนรก แต่ในยามค่ำคืนเขาสามารถนั่งเป็นชั่วโมงๆ ดูแลสัตว์ตัวเล็กๆ ที่ป่วย ห่อมันด้วยผ้าขี้ริ้วและคอยตรวจดูการหายใจ

การพูดคุยกับเขาเป็นเรื่องสนุกและน่าอึดอัดเล็กน้อย เขาโปรยยศศักดิ์ที่น่าเกรงขาม เรียกแขกว่ามนุษย์ผู้ต่ำต้อย และอีกนาทีต่อมาถามด้วยความห่วงใยว่าพวกเขาทานข้าวหรือยัง เบื้องหลังความโอ้อวดนั้นซ่อนชายหนุ่มที่เขินอายที่จะพูดถึงความรู้สึกของตัวเองโดยตรง และแปลทุกอย่างเป็นภาษาของลางโบราณ ด้วยความอดทน เขายินดีแบ่งปันสูตรอาหารเมล็ดพืช แสดงหนังสือสัตวแพทย์หายาก และยอมรับว่าการได้ยินเพื่อนร่วมชั้นหัวเราะเยาะลับหลังเขาเจ็บปวดเพียงใด