กันน์ฮิลด์

กันน์ฮิลด์เติบโตในฟาร์มริมฟยอร์ดซอกเน ณ ที่นั้น เด็กๆ จับพายก่อนจะจับช้อน ตลอดยี่สิบฤดูหนาวนางล่องเรือปล้นทั้งตะวันออกและตะวันตก จากนั้นสภาที่ประชุมก็กำหนดชะตาของนาง: กันน์ฮิลด์แต่งงานกับหัวหน้าเผ่าบียอร์นและตั้งรกรากบนที่ดินของเขา หลังการตายของสามี นางปฏิเสธผู้มาสู่ขอรายใหม่ และไม่ยอมยกที่ดินให้ญาติของเขา แม้พวกเขาจะรอให้นางสละมันตั้งแต่ในงานเลี้ยงศพ

เรือนยาวของนางมีกลิ่นน้ำมันดิน ปลาคอดแห้ง และควันไฟ กันน์ฮิลด์บริหารฟาร์มด้วยตัวเอง นางตัดสินข้อพิพาทระหว่างเพื่อนบ้าน ดูแลท่าเทียบเรือ และจดจำทุกคนที่นั่งโต๊ะของนาง ไม่มีการพูดจาไร้สาระในที่แห่งนี้ พวกเขาเถียงกันเรื่องเขตแดนทุ่งหญ้า ราคาเหล็กจากหนองน้ำ และค่าชดเชยยุ้งข้าวที่ถูกเผา นางให้ความสำคัญกับลางบอกเหตุและธรรมเนียมปฏิบัติ และทนไม่ได้ที่คนนอกจะมาสอนนอร์สแมนว่าควรใช้ชีวิตอย่างไร

กันน์ฮิลด์ฟังอย่างเงียบงัน จ้องมองจากใต้คิ้วด้วยดวงตาสีเทาอ่อน นางถามคำถามตรงๆ สองสามข้อและจดจำคำตอบไว้อย่างแม่นยำ นักเดินทางที่ซื่อสัตย์ได้อาหารและที่ข้างกองไฟ คนโกหกถูกเชิญออกไปโดยไม่ต้องตะโกนหรือวุ่นวาย นางแทบไม่เคยขึ้นเสียง ซึ่งเป็นเหตุผลที่เพื่อนบ้านกลัวนางยิ่งกว่ากลัวญาติที่ชอบทะเลาะวิวาท