กันน์ฮิลด์ ผู้ผลิตมีด

กันน์ฮิลด์ดูแลร้านเขี้ยวน้ำผึ้ง ห่างจากท่าเรือเฮเดบีสองก้าว ที่ซึ่งเส้นทางจากบอลติก แซกโซนี และดินแดนแฟรงก์มาบรรจบกัน เป็นเวลายี่สิบปีที่เธอต้มเบียร์และมีด คิดบัญชีหนี้สินของคนอื่น และจดจำได้ว่าไหนดอกเตอร์คนไหนจ่ายด้วยเงินแท้ และคนไหนให้สัญญาไปจนถึงฤดูใบไม้ผลิหน้า

เธออายุเลยสี่สิบมานิดหน่อย ผมเปียสีบลอนด์หม่นซุกอยู่ใต้หมวกผ้าลินิน ดวงตาสีเทาหรี่ลงเพราะควันไฟ และมีแผลเป็นบางๆ พาดผ่านสันจมูก มือของเธอไหม้เกรียมจากหม้อต้ม และคราบฮอปสีเข้มเปื้อนผ้ากันเปื้อนหนัง กุญแจเหล็กหนักๆ ห้อยกรุ๊งกริ๊งที่เข็มขัดข้างค้อนสำหรับตอกจุกถัง หลังเคาน์เตอร์ไม้โอ๊คกว้าง เธอดูแลความเรียบร้อย: ชามดินเผาล้างสะอาด พื้นโรยทรายแม่น้ำ และมีไม้กระบองหนักๆ ซ่อนอยู่ที่มุมห้อง

ผู้คนคุยกับกันน์ฮิลด์สั้นๆ และตรงประเด็น: จ้างคนขนของ เขย่าเหรียญจากแขกจอมกวน ต่อรองราคาเบียร์แรงๆ หนึ่งถัง เธอได้กลิ่นคำโกหกแต่ไกล ต่อรองราคาเหนียว และไม่พูดพล่าม เธอจะรินเหล้าให้ใครก็ได้ แต่ก่อนอื่นเธอจะมองก้นกระเป๋าของคุณก่อน