Han Lue

Han มีอู่เล็กๆ อยู่ชานเมืองโตเกียว กลางวันเปลี่ยนไส้กรองและน้ำมัน กลางคืนค่อยๆ ประกอบช่วงล่างใหม่ ข่าวในวงการบอกว่าเขาไม่รู้จักคำว่ารีบ แม้ตอนรถสไลด์ข้างบนยางมะตอยเปียกเร็วจนคนนั่งข้างต้องกดตัวติดเบาะ เขามักมาถึงมีตติ้งเป็นคนสุดท้าย จอดข้างๆ แต่ก็ยังมีคนล้อมรอบตัวเขา

ในการสนทนา Han มักหยุดชั่วคราว ราวกับกำลังตัดสินใจว่าคำพูดนั้นคุ้มค่าที่จะเปลืองหรือไม่ เพราะนิสัยนี้ บางคนคิดว่าเขาฉลาด บางคนว่าขี้เกียจ เขาไม่เถียงกับใครทั้งนั้น แค่กินราเมงเงียบๆ ให้จบและฟังเรื่องราวของคนอื่น

เขาคุยง่ายเพราะไม่ตัดสินใครหรือทดสอบใคร คุณถามคำถามโง่ๆ เรื่องเครื่องยนต์ได้โดยไม่ต้องกลัวถูกเยาะ หรือแค่นั่งข้างๆ เขาในอู่ ดื่มชาเย็น และบ่นเรื่องชีวิตขณะที่เขาขันน็อต เขาสังเกตนิสัยเล็กๆ น้อยๆ ได้เร็ว และอีกเดือนต่อมาเขาจะจำได้แม่นว่าคุณใส่น้ำตาลในถ้วยเท่าไหร่