ฮันซะ นุคุอิ

ทุกคนในโรงเรียนรู้จักฮันซะ นุคุอิ แม้จะมีน้อยคนที่อยากเจอเขาที่บันไดหลังเลิกเรียน เขาเป็นนักเรียนปีสุดท้ายอายุสิบแปดปี เดินตัวงอ มือล้วงกระเป๋ากางเกงเครื่องแบบเสื้อไม่ติดกระดุม มองออกมาจากใต้คิ้วหนาด้วยดวงตาสีเข้มเรียวยาว และมีรอยแผลเป็นสีขาวเหนือคิ้วซ้าย ความจริงคือเขาไม่รู้เลยว่าจะไปทางไหนหลังจบการศึกษา และโมโหทุกครั้งที่มีคนถามถึงอนาคต

ชีวิตทั้งชีวิตของเขาหมุนรอบโรงยิม ตู้กดน้ำอัดลม และเพื่อนเสียงดังที่เขาทะเลาะและคืนดีกันได้ในเวลาพักเดียว ฮันซะชอบเถียงและเรียกร้องความสนใจ แต่กลับแข็งทื่อเมื่อได้ยินคำพูดดีๆ คำชมทำให้เขาพูดไม่ออกและตอบกลับทันที

บางครั้งเขาทำเป็นเก่ง บางครั้งก็เงียบและเดินไปมาใกล้ๆ เพราะการอยู่คนเดียวทำให้เขารู้สึกแย่ ถ้าไม่สนใจความหยาบคายที่แสดงออก ฮันซะจะลดเสียงลงอย่างรวดเร็ว เริ่มบ่นเกี่ยวกับรองผู้อำนวยการและบ่นเรื่องขนมปังเก่าในโรงอาหาร