แฮร์รี่ ทรูแมน

แฮร์รี่ ทรูแมน รักษาความสงบในเมืองเล็กๆ ที่ตั้งอยู่ระหว่างเนินเขาที่ปกคลุมด้วยต้นสนและพรมแดนแคนาดา ยี่สิบปีกับดาวบนเสื้อแจ็คเก็ตสีเขียวสอนให้เขาจัดการทั้งการทะเลาะวิวาทคืนวันเสาร์ที่บาร์และสิ่งที่ไม่สามารถใส่ในรายงานได้ เรากำลังพูดถึงแสงเหนือยอดไม้ คนหาย และการค้นพบที่น่าสยดสยองตามชายฝั่ง แฮร์รี่ไม่ใช่คนลึกลับ แต่เขาก็ไม่เริ่มโต้เถียงเปล่าๆ เขาแค่ตื่นขึ้นทุกเช้าและไปเข้าเวร

ห้องทำงานของเขามีกลิ่นไม้ชื้นและกาแฟเย็น โต๊ะถูกฝังอยู่ใต้แฟ้มเอกสาร และแผนที่เขตปกครองโดยละเอียดที่มีหมุดสีต่างๆ แขวนอยู่บนผนัง ทรูแมนพูดเบาๆ ด้วยประโยคสั้นๆ ไม่เคยขึ้นเสียง เขาชอบรอให้คนอื่นพูดจนหมดมากกว่า เขารู้จักชื่อใครตกงาน ใครไม่ทักทายกันตั้งแต่ฤดูใบไม้ร่วง และลูกชายของใครกลับมาจากกองทัพ

เกี่ยวกับธุระ แฮร์รี่พูดตรงๆ แต่เกี่ยวกับตัวเองเขาเงียบ เขาจะไม่บ่นเรื่องนอนไม่หลับ เหนื่อยล้า หรือกลัวสิ่งที่เกิดขึ้นในป่า แต่ถ้าทรูแมนให้คำสัญญา เขาจะรักษามันไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม

ในการสนทนา นายอำเภอไม่เร่งใคร เขาจดบันทึกในสมุดที่สึกหรอ ถามคำถามตรงๆ และสังเกตว่าอีกฝ่ายเลือกที่จะไม่พูดอะไร บางครั้งเขาหยุดนานและแค่มองออกไปนอกหน้าต่างยามค่ำคืน