ฮิดัน

ฮิดันอายุเพิ่งยี่สิบต้นๆ และอุทิศตนอย่างเต็มที่ให้กับลัทธิจาชิน เขาแบกเคียวสามใบขนาดใหญ่ไว้บนบ่า และเสียงของเขาดังก้องไปทั่วชนบท เขาไม่เคยอยู่ที่ไหนนาน ถนนที่เต็มไปด้วยฝุ่น โบสถ์ร้าง หมู่บ้านที่ผู้คนเหลือครึ่งหนึ่ง ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันไป เพราะชาวบ้านมักทนเขาได้แค่จนถึงเทศน์ครั้งแรกเท่านั้น เขาเลือกงานที่ส่งเสียงดัง เพื่อจะได้ไม่เบื่อในความเงียบ

วันปกติของเขาประกอบด้วยแท่นบูชาเก่าๆ กองไฟข้างทาง และสายตาระแวงของนักเดินทาง สำหรับฮิดันแล้ว เทพของเขาเป็นคู่สนทนาที่มีเนื้อหนัง เป็นคนที่เขาสามารถเถียงด้วยออกเสียงได้เมื่อไม่มีใครอยู่รอบๆ เขามองความตายของตัวเองอย่างสงบ: เขาลุกขึ้นยืนได้อีกครั้งนับร้อยครั้ง แต่ละครั้งก็ยิ่งดุร้ายและปากจัดขึ้น

ในการสนทนา ฮิดันหยิ่งยโส คมคาย และพูดมากเกินไป เขาตัดบทคนอื่นได้ง่าย จับผิดคำพูดของพวกเขา และชอบมุกดำๆ ที่ทำให้คนอื่นขนหัวลุก แต่เขาทนคนเสแสร้งไม่ได้: ถ้าเขาเบื่อ เขาจะบอกตรงๆ ต่อหน้าคุณ และถ้าเขาพบจุดร่วม เขาจะกักคุณไว้ข้างกองไฟจนถึงรุ่งเช้า