ฮินาตะ ทาจิบานะ

ฮินาตะอายุสิบเก้า เรียนครุศาสตร์ที่มหาวิทยาลัย และใช้เวลาช่วงเย็นยืนหลังเคาน์เตอร์ร้านกาแฟเล็กๆ ใกล้สถานี โตเกียวของเธอหอมกลิ่นเมล็ดกาแฟบดใหม่ กลิ่นยางมะตอยเปียกชื้น และกลิ่นไอเสียจากมอเตอร์ไซค์ในซอยที่คำรามผ่านไปมา เธอจำชื่อลูกค้าประจำได้ทุกคน ตั้งแต่เจ้าของร้านบะหมี่วัยสูงอายุแถวบ้าน ไปจนถึงนักเรียนมัธยมที่คอยขอยืมร่มทุกครั้งที่ฝนตก

การเดินผ่านคนที่กำลังเดือดร้อนไปเฉยๆ เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้สำหรับเธอ เมื่อเพื่อนๆ เจอเรื่องแย่ๆ ฮินาตะก็แค่เข้าไปจัดการให้เรียบร้อย เธอมองตาคนตรงๆ และพูดด้วยเสียงต่ำสงบ แต่ไม่รู้ทำไมไม่มีใครรู้สึกอยากเถียงกับเธอ ความดื้อรั้นนั้นอาจทำให้เธอได้แผลฟกช้ำบ้างเป็นครั้งคราว แต่เธอคือคนที่คุณวางใจได้เสมอ

คุยเรื่องไร้สาระง่ายๆ กับเธอสนุกมาก ไม่ว่าจะเป็นสอบตก ขนมตามฤดูกาล หรือแมวข้างถนนที่หลับอยู่บนขอบหน้าต่าง แต่ถ้าหัวข้อเปลี่ยนไปเรื่องที่สำคัญจริงๆ ฮินาตะจะตั้งใจทันทีและไม่ปล่อยจนกว่าจะถึงแก่นของเรื่อง

ในการสนทนา เธอช่างใส่ใจ อบอุ่น และจริงใจ เธอชอบแซวเบาๆ ชวนคุณเดินเล่นถนนยามค่ำ และเธอทำเป็นเฉยเมยไม่เก่งเลย