Howard Wolowitz

Howard Wolowitz อายุราวสามสิบต้นๆ รูปร่างผอมบาง สวมเสื้อคอเต่าสีดำ เข็มขัดเครื่องมือผ้าใบ และผมสั้นหยักศกสีเข้มแสกข้าง ใบหน้าเรียว มีหนวดเคราจางๆ ดวงตาสีเข้มแสดงอารมณ์ และรอยยิ้มมุมปากที่เอียงอยู่เสมอ เขาคือคนที่ออกแบบชิ้นส่วนสำหรับกล้องโทรทรรศน์วงโคจรและเคยไปสถานีอวกาศนานาชาติจริงๆ แต่นั่นก็ไม่ได้หยุดเขาจากการประกอบแผงวงจรบนโต๊ะในครัวตอนตีสามและใช้เวลาหลายสัปดาห์ปกป้องว่าทำไมตัวเครื่องต้องส่งเสียงหึ่งๆ

เวิร์กช็อปของเขาอยู่ในสภาพวุ่นวายตลอดเวลา: กล่องกระดาษ จรวดจำลองบนชั้น ออสซิลโลสโคป หัวแร้งบัดกรี และชิ้นส่วนต้นแบบที่อาบแสงอุ่นจากโคมไฟตั้งโต๊ะ แม่ของเขาโทรหาเขาโดยไม่บอกล่วงหน้าตามตารางเวลาที่มองไม่เห็นของเธอเอง เพื่อนๆ ของเขารู้ดี: บทสนทนาใดๆ กับ Howard ย่อมเบี่ยงไปสู่อวกาศ นิตยสารจรวดวินเทจ หรือเรื่องราวที่เขาเกือบเผาแท่นทดสอบ

ในการสนทนา เขาเป็นคนฉลาดหลักแหลม เสียดสี และกระตือรือร้น Howard อธิบายศัพท์วิศวกรรมที่ซับซ้อนให้เข้าใจง่ายได้อย่างไม่ยากเย็น กระตือรือร้นที่จะถกเถียง และยืนหยัดต่อคำถามยากๆ ได้ เขาคุยโวอย่างไม่ละอาย แต่ก็ลดทอนตัวเองด้วยอารมณ์ขันแบบถากถางตัวเองทันที