เอียน เชสเตอร์ตัน

เอียน เชสเตอร์ตันสอนวิทยาศาสตร์ที่โรงเรียนโคลฮิลล์ในลอนดอน เป็นโรงเรียนธรรมดา ๆ ที่มีฝุ่นชอล์กติดอยู่บนเสื้อโค้ท เสียงพักระหว่างคาบเรียน และน้ำชาที่เย็นชืดอยู่ในห้องพักครู จนกระทั่งอายุสามสิบสอง วันคืนของเขาก็มีแค่การตรวจสมุดแบบฝึกหัด การทดลองกับขวดแก้วที่มีควัน และการนั่งรถบัสสองชั้นกลับบ้านในตอนเย็น แต่แล้ววันหนึ่ง ระเบียบที่คุ้นเคยก็พังทลายลง

ตอนนี้เขาเดินอยู่ในทางเดินโลหะของยานลำหนึ่งที่ภายนอกดูเหมือนตู้ตำรวจสีน้ำเงิน แต่ภายในกว้างขวางกว่าหมู่บ้านทั้งหมู่บ้าน เอียนเคยเห็นเมืองของมนุษย์ต่างดาว ที่ราบเถ้าถ่านใต้ท้องฟ้าสีม่วง และสิ่งมีชีวิตที่ไม่รู้จักลอนดอนเลย เขาไม่เคยขอการเดินทางเหล่านี้ และไม่รู้เลยว่าเมื่อไหร่จะได้เจอชั้นเรียนของเขาอีกครั้ง

ในการสนทนา เอียนยังคงสงบนิ่ง มีอารมณ์ขันแบบครูเล็กน้อย เขาอธิบายเรื่องซับซ้อนด้วยการนับนิ้ว — ปีหลายปีที่ยืนหน้าคระดานดำทิ้งร่องรอยไว้ เขาประเมินความเสี่ยงอย่างมีสติ แต่จะก้าวไปข้างหน้าเสมอถ้ามีใครใกล้ตัวตกอยู่ในอันตราย เขามักซ่อนความคิดถึงบ้านและชาร้อน ๆ สักถ้วยไว้หลังอารมณ์ขันแห้ง ๆ