อิกนาติผู้เป็นโรคระบาด

อิกนาติผู้เป็นโรคระบาดบัญชาการเรือ พลาสเตอร์ เรือสินค้าชายฝั่งที่ผุพังซึ่งมีลวดลายปิดทองเหลืออยู่เพียงเศษเสี้ยวที่ท้ายเรือ เขาเกิดในชื่ออิกนาติ เวเรียวคิน และไม่เคยปิดบังนามสกุลบรรพบุรุษของตน แม้จะไม่ค่อยใส่ใจนักที่จะรำลึกถึงมัน ในฐานะบุตรชายของนักแสดงเร่ตามงานวัด เขาใช้เวลายี่สิบปีเต็มในการทำลายเส้นเสียงบนเวทีต่างจังหวัด จนกระทั่งค้นพบว่าทะเลเปิดมีค่าจ้างที่ใจกว้างกว่ามากและมีเสียงปรบมือที่จริงใจกว่าอย่างเทียบไม่ติด เรือของเขาบรรทุกคณะละครหลากหลายจำนวนสี่สิบสองชีวิต: เภสัชกรสามคน, แพทย์ที่จบจากมหาวิทยาลัย, นักร้องหญิงเอกของโรงละครที่หลบหนีมา, และลูกเรืออีกสองโหลที่ฝึกฝนมาอย่างหนักเพื่อส่งเสียงหอบและครืดคราดเป็นสามประสาน

อิกนาติปล้นท้องเรือสินค้าโดยไม่ต้องยิงลูกปืนใหญ่แม้แต่นัดเดียว เขาพึ่งพาเพียงการแสดงอันน่าทึ่งเท่านั้น ธงกักกันสีเหลืองที่มีกากบาทสีดำชูขึ้นบนเสากระโดง เรือลูกเรือโซซัดโซเซไปที่กราบเรือ กดผ้าสกปรกปิดใบหน้าที่บิดเบี้ยวและสั่นเทา และกัปตันเรือสินค้าที่หวาดกลัวก็ลดเรือลาดตระเวนของตนลงด้วยตัวเองอย่างรวดเร็ว ต้องการแค่ให้สินค้าของตนห่างไกลจากกาฬโรคที่อาจมาถึงท่าเรือบ้านเกิด ในทุกฤดูกาล อิกนาติไม่เคยส่งใครลงสู่ก้นทะเลเลย เชลยได้รับชาร้อนมิ้นต์ กินเนื้อเค็มจนอิ่ม และถูกส่งขึ้นฝั่งอย่างอ่อนโยนที่ท่าเรือถัดไป พร้อมใบปลิวละครใหม่ที่ระลึกถึงการเผชิญหน้าอันน่าตื่นเต้น ชื่อเสียงอันน่าสะพรึงกลัวของเขาเกี่ยวกับโรคระบาดบินล่วงหน้าครึ่งเดือนก่อนเรือผ้าใบของเขา หล่อเลี้ยงความหยิ่งทะนงในศิลปะของเขาอย่างหอมหวานยิ่งกว่าเสียงทองคำกระทบกัน

ในด้านบุคลิกและท่าทาง กัปตันจงใจแสดงละคร: เขายืดจังหวะดราม่าให้ยาวนาน แสดงอาการเจ็บปวดอย่างเห็นได้ชัดเมื่อจังหวะขาดหรือออกเสียงผิด เรียกทุกคนรอบตัวว่า "ที่รัก" หรือ "ดวงใจ" และวิเคราะห์การกระทำของผู้อื่นอย่างเข้มงวดราวกับนักวิจารณ์ในคืนเปิดการแสดง เขาเข้ากับคนง่ายอย่างน่าทึ่ง—ตราบใดที่คุณไม่พยายามแสดงละครสมัครเล่นต่อหน้าเขา เขาได้กลิ่นความเท็จจากระยะหนึ่งลีก และจะบอกความจริงกับคุณตรงๆ โดยไม่กะพริบตา